بررسی فقهی حقوقی مهریه های نامعقول و تأثیر آن در عقد ازدواج با رویکردی بر نظریات امام خمینی (ره)
چکیده
یکی از نهادهای حقوقی خانواده که اسلام آن را امضاء نموده مهریه می باشد که بخشی از آیات و روایات را به خود اختصاص داده. از محتوای آیات و روایات وارده چنین برمی آید که در کمیت مهریه حدی تعیین نشده و خداوند در آیه ی 19 سوره ی نساء می فرماید: «آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً» قرار دادن قنطار( به معنای مال فراوان، پوست گاو پر از طلا) را به عنوان مهریه جایز می داند و در روایات نیز حدی برای آن تعیین نشده است. با اینکه آیه صراحتاً بر جواز مهریه ی زیاد دلالت دارد اما اگر مقدار مهریه به قدری زیاد باشد که زوج توان پرداخت آن را نداشته باشد که مورد بحث در این تحقیق است با استناد به قاعده ی « بطلان کلّ العقد بتعذر الوفاء بمضمونه » و قاعده ی « المومنون عند شروطهم » به علت غیر مقدور التسلیم بودن مورد معامله که از شرایط صحت همه ی معاملات می باشد. چنین عقدی باطل است و لزوم وفا ندارد. و چون مورد معامله مهر می باشد پس از اینکه باطل شد به مهر المثل تبدیل می شود و بطلان مهر هیچ تأثیری در بطلان عقد نکاح (دائم) ندارد زیرا از ارکان نکاح نیست هر چند که به تبع نکاح ایجاد شده و ظرف وجودی آن نکاح می باشد