بررسی زمینه های همگرایی و واگرایی اقوام عراق بر امنیت ملی ایران
چکیده
عراق جدید واجد تحولاتی است که تغییر در ساختار قدرت و هویت آن باعث دگرگونی هایی در ژئوپلوتیک و رویکردهای بازیگران خاورمیانه ای شده است. حضور شیعیان و اکراد در ساخت قدرت بغداد، حذف رژیم کینه توز بعثی، تغییر رویکرد «عربی – سنی » به « عربی – شیعی – کردی» در فضای سیاسی عراق، فرصت های بوجود آمده در عراق جدید در جهت منافع وامنیت ملی ایران است. حضور بازیگر فرامنطقه ای امریکا و بازیگران منطقه ای دیگر در آمایش و روند تحولات عراق نوین باعث اتخاذ استراتژیهای سیاسی امنیتی ویژه ایران در قبال این واقعییات شده است. در این راستا حضور اقوام قومی و مذهبی عراق و وحدت و همگرایی این اقوام نقش بسزایی برای اهداف و منافع ایران بازی میکند. حضور شیعیان در راس هرم سیاسی عراق، عنصر کردی، مسائل مرزی، منافع بازیگران منطقه ای و... از جمله دغدغه هایی است که رویکرد های استراتژیک ایران در عراق را توجیه و تبیین می نماید. پژوهش ذیل در پی تحلیل رویکردهای سیاسی – امنیتی ایران در قبال تحولات عراق نوین می باشد و با بررسی فرصت ها و چالش های امنیتی ایران در این کشور، سعی در ارایه رویکردهای بهینه استراتژیک در قبال تحولات عراق نوین در جهت افزایش و کارایی امنیت ملی ایران دارد. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی میباشد و نتیجه این تحقیق : همگرایی اقوام عراق و ایجاد یک کشور باثبات سیاسی ، اقتصادی و امنیتی و جلوگیری از نفوذ کشورهای فرا منطقه ایی و در نهایت بوجود آمدن فضای امنیتی مناسب در شرق جمهوری اسلامی ایران در راستای منافع و امنیت ملی ایران میباشد .
