تاثیر شش هفته تمرینات ثبات دهند ه ی مرکزی ایستا و پویا بر درد و تعادل زنان مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی
چکیده
چکیده هدف: کمر درد از جمله شایع ترین بیماری هایی اسکلتی-عضلانی است، که در 80% افراد دیده می شود. درد ناشی از آسیب و به دنبال آن اختلالات تعادلی از جمله مهمترین عواملی است که موجب ضعف و ناتوانی فرد حتی در انجام کارهای روزمره می شود. این پژوهش با هدف ارزیابی تاثیر تمرینات ثبات دهنده مرکزی ایستا و پویا بر میزان درد و تعادل زنان مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی صورت گرفت. روش بررسی: 30 زن جوان 30-20 ساله ی مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی با میانگین (وزن 31/9±22/58 کیلوگرم، قد 62/6±56/162 سانتی متر، درد 67/1±63/4 و bmi77/21±61/3 کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی و مساوی به سه گروه کنترل و تمرین ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و تمرین ثبات دهنده مرکزی بدون سوئیس بال تقیسم شدند. دو گروه تمرین به مدت شش هفته و بصورت یک روز در میان و هر جلسه یک ساعت در برنامه های تمرینی شرکت نمودند و گروه کنترل هیچ گونه تمرینی را انجام ندادند. قبل از مداخلات تمرینی میزان درد با پرسشنامه vas، تعادل ایستا با سیستم فورس پلیت و تعادل پویا با تست تعدیل شده ستاره اندازه گیری شد. شاخص نوسانات قامتی، میانگین تغییرات مرکز فشار در جهت جانبی داخلی و قدامی خلفی، در حالت ایستاده روی یک پا، به عنوان شاخص تعادل ایستا و تست تعدیل شده ستاره به عنوان شاخص تعادل پویا در نظر گرفته شد. از تست تی همبسته جهت مقایسه تغییرات درون گروهی، و از آزمون آنوای یک راهه جهت مقایسه ی شاخص های بین سه گروه در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که یک دوره تمرین ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و بدون سوئیس بال، باعث کاهش میزان شدت درد و بهبود تعادل ایستا در جهت های قدامی- خلفی و جانبی- داخلی و همچنین بهبود تعادل پویا در جهت های قدامی، خلفی- داخلی و خلفی- خارجی گردید. اگرچه تفاوت معنی دار بین میانگین های درد و تعادل ایستا و پویا در دو گروه تمرین ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و بدون سوئیس بال بعد از تمرین مشاهده نشد. (05/0 p?). نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق می توان چنین نتیجه گرفت که اعمال برنامه های تمرینی ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و بدون سوئیس بال برای مبتلایان به کمر درد مزمن غیر اختصاصی موجب کاهش درد و همچنین بهبود تعادل ایستا و داینامیک می شود. بنابراین پیشنهاد می شود از تمرینات ثبات دهنده مرکزی در کنار سایر روش ها برای درمان بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی استفاده شود