مقایسه تغییرات همودینامیک رمی فنتانیل بعلاوه پروپوفول و رمی فنتانیل بعلاوه ایزوفلوران در بیماران تحت جراحی اندوسکوپیک سینوس در بیمارستان های دانشگاه آزاد در سال 1389
چکیده
در این مطالعه به بررسی تغییرات همودینامیک ناشی از مصرف رمی فنتانیل بعلاوه پروپوفول در قیاس با رمی فنتانیل بعلاوه ایزوفلوران در بیماران تحت جراحی اندوسکوپیک سینوس در بیمارستان های آموزشی دانشگاه آزاد در سال 1389 پرداختیم.روش مطالعه: این مطالعه به صورت یک بررسی مداخله ای (interventional) از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی (randomized clinical trial) انجام شده است. 96 بیمار به صورت تصادفی در یکی از دو گروه ایزوفلوران (با دوز 2/1 mac) بعلاوه رمی فنتانیل (44 نفر) یا پروپوفول (100 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه) بعلاوه رمی فنتانیل (52 نفر) قرار گرفتند. دوز رمی فنتانیل در دو گروه ثابت و برابر با 1/0 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در دقیقه بود.یافته ها: میانگین فشار خون دیاستولیک 30 دقیقه بعد از مداخله در گروه ایزوفلوران بعلاوه رمی فنتانیل 86/56 میلیمتر جیوه و در گروه پروپوفول بعلاوه رمی فنتانیل 63/62 میلیمتر جیوه بود که اختلاف آماری معناداری در بین دو گروه وجود داشت (p=0.011). میانگین mean arterial blood pressure 30 دقیقه بعد از مداخله در گروه ایزوفلوران بعلاوه رمی فنتانیل 55/67 میلیمتر جیوه و در گروه پروپوفول بعلاوه رمی فنتانیل 63/72 میلیمتر جیوه بود که اختلاف آماری معناداری در بین دو گروه وجود داشت (p=0.027). نتیجه گیری: در مجموع بر اساس یافته های حاصل از این مطالعه و مقایسه آنها با سایر مطالعات انجام شده در این زمینه چنین استنباط می شود که استفاده از ترکیب ایزوفلوران بعلاوه رمی فنتانیل می تواند کمک بیشتری به حفظ hemodynamic stability بنماید.