مدل های کیهان شناسی ناهمگن
چکیده
تا مدت ها مردم نظام حاکم بر کیهان را نظام بطلمیوسی می دانستندکه رابطه تنگاتنگی با عقاید آن مردمان و نظام فیزیکی آن زمان،نظام ارسطویی،داشت.اما پس از تلاش های کپرنیک وگالیله همان نظام با تغییراتی تبدیل به سیستم نیوتنی گردید با دو تفارت ابتدا تغییر از اندیشه زمین مرکزی به خورشید مرکزی ونکته مهمتر آن تغییر از رسیدن به علت غایی ارسطویی به نیرو محوری گالیله و نیوتن.به نظر می آمد که با قدرت پیش بینی نظام نیوتنی تغییر دیگری حداقل به زودی متصور نباشد.اما پس از ورود اینشتین به این عرصه تغییر دیگری در نظام ادراکی ما نسبت به جهان اتفاق افتاد و آن وحدت زمان-مکان و استفاده از هندسه نااقلیدسی بود.که ما آن را در فصل اول خود به اجمال بررسی کرده ایم.برای مطالعه عمیق تر میتوان به کتاب هایweinberg, stephani, oyvind در سطح مقدماتی و waldدر سطح پیشرفته تر مراجعه کرد.پس از این تحول، مدل کیهانی به سوالی اساسی تبدیل شد.اما سختی حل معادله اینشتین،فیزیکدانان را به سمت فرض های ساده کننده ای مانند همگن در فضا-زمان و یا حل های خلا ارجاع داد که نتیجه این تلاش ها در فصل سوم آمده است،از مهمترین این مدل ها به مدل دوسیته و frw میتوان اشاره کرد،که بهfrw مدل استاندارد کیهانشناسی گویند وبهترین تبیین از نظام کیهانی است. اما در دهه 70 (مقاله weinberg) فرضیه همگنی جهان را با مشکل مواجه کرد.کشفیاتی در مورد جهان اولیه و ناهمگنی های اولیه،مسیله نظام کیهانی ناهمگن را جدی تر کرد.و مدل های زیکر ،زفرون، سینویلا وکسنر حاصل این دوره اند،که دچار عدم توفیق در توجیه کلی جهان(اولیه وفعلی)بودند.این تحقیقات در اوایل دهه 90 رو به کاهش نهاد،اما در اواخر دهه 90 به جدی شدن بحث انبساط عالم دانشمندان به این فکر افتادند که شاید علت این انبساط ناهمگنی های کیهانی باشد وبا احیا متریک قدیمی ltb امیدهایی زنده شد.نکته امیدوار کننده این فضا تطابق آن با شمع استاندارد کیهانی(ابرنواختر)است که در فصل دوم بررسی می گردد و در پایان به بررسی حرکت فرمیون ها در چند فضای ناهمگن از جمله ltb وsenovilla, kasner خواهیم پرداخت.