تدلیس در نکاح در حقوق ایران و مطالعه تطبیقی آن با فقه حنفی
چکیده
رفتار یا گفتار فریبکارانه یکی از طرفین عقد ازدواج هنگام عقد یا قبل از آن، بعضی از اوقات باعث می گردد طرف دیگر عقد را آنچنان مغرور سازد که وی در باره اوصاف همسر آینده خود دچار اشتباه گردد، لذا پس از عقد و روشن شدن حقیقت ، دیگر حاضر به ادامه زندگی مشترک نشده و خواهان انحلال آن می گردد. مخفی کردن عیوبی که یکی از همسران دارا می باشد یا اظهار صفات کمالی که ندارد به قصد فریب طرف دیگر و راضی ساختن وی تدلیس محسوب شده و موجب فسخ ازدواج می گردد. همچنین سکوت عمده ای از عیب و نقص به قصد فریب طرف دیگر می تواند موجب تحقق تدلیس در ازدواج شود. در این پایان نامه به چنین مبحثی می پردازد.