پایان‌نامه

بررسی مبانی فقهی اصل حسن نیت وکاربرد آن درحقوق مدنی ایران

چکیده

اصل حسن نیت ازجمله اصول حقوقی است که درتعالیم اخلاقی وحقوقی اسلام قابل شناسایی بوده وازپشتوانه منابع ومستندات فقهی برخورداراست. حقوق مدنی که ریشه واساس آن فقه امامیه است می تواند بیش ازپیش ازاین اصل بهره مندگردد وازاصالت لازم درزمینه این اصل برخوردارگردد.بررسی مفهوم،مبانی فقهی،وگستره وکاربرد این اصل درحقوق اسلام ،حقوق مدنی ومطالعه تطبیقی بادیگر نظامهای حقوقی ازجمله رویکردهای این رساله می باشد. درزمینه مفهوم حسن نیت ارایه ی یک تعریفی عام وکلی امر بسیار مشکلی است وبه عبارت دیگر سهل وممتنع است.حسن نیت دارای معانی متعددی است که در موارد وچارچوب های خاص دارای مظاهر ونمودهای متفاوتی می باشد، بااین حال می توان یک تعریف کلی ونسبتا جامعی برای آن بیان کرد: انجام وظائف به صورت صادقانه، منصفانه، معقول که دوطرف قرارداد یا اشخاص ثالث مرتبط با قرارداد ازیکدیگر انتظار دارند همراه با اهتمام به حفظ حقوق ومنافع دیگران بطوریکه آنچه رابرای خود می پسندد برای دیگران نیز بپسندد. و ازهرگونه سوء نیت و فریبکاری دوری نمایند.همچنین دربرابرتصورات ناشی ازجهل واشتباه اززیان دیده وذینفع حمایت می کند. با امعان نظر در مفاهیم اخلاقی چون صداقت، درستکاری، عدالت ، انصاف و قواعد فقهی چون اصل لزوم، اصل صحت و لاضرر در می یابیم. حسن نیت به عنوان یک اصل در فقه اسلامی پذیرفته شده ومبنای بسیاری از احکام وحقوق قرارگرفته است ودر این کوشش برخی از عقود مانند عقد بیع، عقد وکالت، غصب و...به رهیافت هایی ازاین اصل اشاره شده است. اصل حسن نیت در حقوق مدنی ایران مورد تصریح قانونگذار قرار نگرفته است با این حال موادی ازقانون مدنی از خاستگاه مربوط به آن برخورداراست مواد 667 و680 از آن جمله می باشد اصل حسن نیت در برخی از قوانین و مقررات دیگر مانند مواد 3 و35 قانون تجارت الکترونیک مورد توجه قانونگذار قرارگرفته که نشانه گرایش قانونگذار به این اصل بوده و بیانگر این حقیقت است که قانونگذار ایرانی همگام با پذیرش جهانی اصل حسن نیت تمایل به پذیرش نسبی آن پیدا کرده است. شناسایی مبانی فقهی اصل حسن نیت علاوه بر اینکه به قوانین و مقررات مشتمل برحسن نیت اصالت و هویت بومی می باشد برای قضات محترم این فرصت رافراهم می آورد تابا بهره گیری ازاین اصل دردادرسی دعاوی مربوط به قراردادها و خانواده ومانند آن به ایجاد رویه قضایی مبادرت نمایند.

اساتید راهنما و مشاور

ابراهیم تقی زاده، سید ابوالقاسم نقیبی

پایان‌نامه‌های مشابه

  • بررسی فقهی اصل حسن نیت در قراردادها از نگاه مذاهب خمسه

    پایان‌نامه۲۰۱۳دانشگاه آزاد اسلامی - دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی - دانشکده ادبیات و علوم انسانیمعصومه محمدی

    حسن نیت به عنوان یک اصل در حقوق فرانسه در قراردادها و مسئولیت مدنی به کار می رود نفوذ این اصل بر اساس مبانی است که در حقوق اروپایی وجود دارد ودر نظام حقوقی ایران اصل حسن نیت کاملاً اصلی است که از حقوق فرانسه برگرفته می باشد باید گفت که اصل حسن نیت در حقوق ایران نیز کاربرد فراوانی

  • مطالعه تطبیقی اصل حسن نیت در اجرای قرارداد و آثار آن در حقوق ایران و کانادا

    پایان‌نامه۲۰۱۳دانشگاه آزاد اسلامی - دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی - دانشکده حقوقمهدی نوده

    هر چند مفهوم حسن نیت یکی از میراث های حقوق روم است، رابطه ی تنگاتنگ آن با اخلاق باعث شده است جلوه ها و آثار این مفهوم، تقریباً در تمامی نظام های حقوقی، جایگاهی غیر قابل انکار داشته باشد. حسن نیت در معنای تصور اشتباه مربوط به بعد حمایتی این مفهوم می شود که ارتباطی با حقوق قرارداد

  • اصل حسن نیت در قراردادها در فقه امامیه و حقوق ایران

    پایان‌نامه۲۰۱۳وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شهید باهنر کرمان - دانشکده حقوقمرضیه نیک پور

    حسن نیت یکی از اصول اخلاقی محسوب می شود که تاثیر شگرفی بر حقوق قراردادها دارد به طوری که در برخی از نظامهای حقوقی، به عنوان یک قاعده الزام آور در مراحل مذاکرات قراردادی، انعقاد، تفسیر و اجرای قرارداد شناخته می شود که تقریبا اکثر کشورهای دارای نظام حقوقی رومی – ژرمنی در این گروه ق

  • بررسی تطبیقی مسئولیت مدنی ناشی از استیلاء با حسن نیت در فقه مذاهب خمسه وحقوق ایران

    پایان‌نامه۲۰۱۵وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه قم - دانشکده حقوقمختار حسن نژاد

    بررسی نقش استیلاء با حسن نیت در حوزه خاص مسئولیت مدنی، اگر با توفیق نسبی قرین باشد، می تواند موجب توسعه مرزهای دانش بشری وگسترش ادبیات مسئولیت مدنی در این باب باشد. در واقع مسأله این است که آیا قواعد فقهی وحقوقی در تحمیل جبران یا تحمل خسارت هیچ تفاوتی بین متصرف غیر مأذون با حسن ن

  • اصل برائت در نظام حقوقی ایران و مبانی فقهی آن

    پایان‌نامه۲۰۰۹وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تربیت مدرس - دانشکده علوم انسانیمسعود مرتضوی

    اصل برائت یکی از اصول نسبتاً مورد اتفاق فقهای اسلامی است و مفهوم آن، این است که هرگاه در مورد تکلیف واقعی از جهت حرمت و یا وجوب، تردید شود اعم از اینکه شبهه ی حکمی یا شبهه موضوعی موجب شک باشد- اصل آن است که مکلف محکوم به برائت است. این اصل را به دلیل کاربردی که در دعاوی دارد «اصل

اسناد مشابه