بررسی پراکنش فضای سبز شهری و ارائه الگوی بهینه با رویکرد توسعه پایدار شهری مطالعه موردی: منطقه 8 شهرداری تبریز
چکیده
بررسی پراکنش فضای سبز شهری و ارائه الگوی بهینه با رویکرد توسعه پایدار شهری مطالعه موردی: منطقه 8 شهرداری تبریز
بررسی پراکنش فضای سبز شهری و ارائه الگوی بهینه با رویکرد توسعه پایدار شهری مطالعه موردی: منطقه 8 شهرداری تبریز
ایجاد پارک های شهری به عنوان مکان حضور اجتماعی مردم یکی از اهداف مهم مدیریت شهری امروز می باشد. حد مطلوب برای دسترسی به کاربری ها باعث می شود تا کاربری های محلی مانند پارک های محلی، جایگزین پارک های وسیع و منفرد شوند. در این تحقیق هدف اصلی شناسایی و تدوین معیارهای مکانیابی مناسب
با بروز بحران های متعدد اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی ، کالبدی و زیست محیطی در شهرهای بزرگ دنیا در نیمه دوم قرن بیستم که ناشی از رشد شتابان شهرنشینی وعدم ارائه طرح و برنامه مناسب بود، کیفیت محیط در محلات شهری تنزل یافت. به همین دلیل ، در دهه های اخیر نظریات متعددی در خصوص بهبود کیفیت
یکی از راه های دست یابی به توسعه پایدار شهری، فراهم نمودن امکانات و خدمات مورد نیاز شهروندان ساکن در محلات شهری است. سازمان فضایی متعادل در شهرها نوعی از پایداری شهری است و زمانی محقق خواهد شد که هماهنگی و سازگاری منطقی بین پراکنش جمعیت و توزیع خدمات در شهرها به وجود آید. از این
اسکان غیررسمی از جمله پدیده های ناشی از شهرنشینی شتابان معاصر و از جلوه های فقر شهری است که به عنوان معضلی در برابر توسعه پایدار، به صورت خودرو در درون یا اطراف شهرها ظاهر شده است. این نوع اسکان با قدمتی یک صد ساله، در شهرهای بزرگ ایران ناشی از تحولات اجتماعی، اقتصادی و روند شهرن
امروزه با توجه به نقش کاربری فضای سبز در جلوگیری از عوارض حاصل از صنعت و تغییرات اقلیمی، برنامه ریزی و تحلیل این کاربری در شهرها مسأله ای غیر قابل اجتناب در روند توسعه شهری به شمار می رود. کاربری های عمومی در بسیاری از شهرها به دلایلی چون تراکم بالای جمعیت، عدم توازن در مکان گزین
هدف از انجام این تحقیق تعیین الگوی مکانی پراکنش فضای سبز شهری با استفاده از مدل فرآیند تحلیل شبکهای و ویکور (مطالعه موردی: منطقه 5 شهر تهران) بود. پس از انقلاب اسلامی به دلایل مختلف از جمله سرریز جمعیت به تهران با افزایش جمعیت و توسعه رو برو بوده است و این امر اهمیت دو چندان برر
امروزه اهمیت و نقش فضای سبز در حیات و توسعهی شهرها تا حدی است که، از آن به عنوان یکی از شاخصهای توسعه پایدار یاد می شود. تاثیرات فیزیکی و طبیعی این فضاها در سیستم شهری و بازدهیهای مختلف اکولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی آنها در ساختار جوامع انکارناپذیر است. لذا ﻫﺪف اﺻلی پژوﻫﺶ، ارزیابی
زمینه و هدف: پارک های شهری یکی از مهم ترین کاربریهای شهری می باشند و وضعیت توزیع آنها در سطح شهرها از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. منطقه سه شهرداری مشهد به لحاظ توزیع فضای سبز شهری از وضعیت مناسبی برخوردار نمی باشد به طوری که سرانه فضای سبز موجود برای هر نفر برابر با 1.7 متر م
زمینه و هدف: پارک های شهری یکی از مهم ترین کاربریهای شهری می باشند و وضعیت توزیع آنها در سطح شهرها از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. منطقه سه شهرداری مشهد به لحاظ توزیع فضای سبز شهری از وضعیت مناسبی برخوردار نمی باشد به طوری که سرانه فضای سبز موجود برای هر نفر برابر با 1.7 متر م
چکیده امروزه با توجه به رشد سریع جمعیت جهان و تمرکز آن در شهرها، مفهوم توسعه پایدار شهری به عنوان مؤلفه اساسی تأثیرگذار بر چشم انداز بلندمدت جوامع انسانی مطرح شده است. در عین حال با توجه به اثرات گسترده مسکن بر محیط های شهری و بر حیات اقتصادی، اجتماعی و کالبدی شهر و شهروندان، نقش
در مدت زمانهای متفاوت از روز و شب محیط شهر دارای استفادههای متفاوتی است که این امر میتواند بعنوان آگاهی و تجربه برای طراحان شهری جهت مشاهده زندگی روزانه در فضاهای عمومی قرار گیرد. در این راستا ارتقا حیات شبانه و سرزندگی فضاهای شهری امری مهم و حیاتی جهت ارتقا کیفیت زندگی در ابع