تحلیل اندیشه های ضد فئودالی در شعر مشروطه با تکیه بر اشعار اشرف الدین حسینی، عارف قزوینی و میرزاده عشقی
چکیده
موضوعات اجتماعی و سیاسی از دیرباز مورد توجه شعرای ادب فارسی بوده است. درعصر مشروطه با توجه به تحولاتی که درجامعه شکل گرفت، زمینه برای شکل گیری انقلاب ادبی فراهم گردید. از میان شعرای این دوره اشرف الدین حسینی (نسیم شمال)، عارف قزوینی و میرزاده عشقی با پرداختن به نیازهای روز جامعه، ایستادگی در برابر استبداد، حمایت از طبقات فرودست جامعه به گونه ای در برانگیختن مردم برای مقاومت در برابر استبداد و استعمار موثر بودند. این پژوهش به شیوه ی توصیفی- تحلیلی به انتقادهای اجتماعی و مبارزه سیاسی شعرای یاد شده می پردازد. بر اساس نتایج این پژوهش از بین شعرای مذکور سیداشرف الدین حسینی به لحاظ صراحت لهجه نسبت به دو شاعر دیگر ممتاز است و خواسته های به حق مردم را در دوره مشروطه بازتاب داده است. و به ویژه با تکیه بر اعتقادات مذهبی و توصیف طبقات محروم جامعه به بیان دردهای اجتماعی پرداخته است.