تهیه نانوذرات عامل دارشده مزومتخلخل سیلیکا (msns) برای رهایش آنتی اکسیدان های طبیعی در سلول های سرطانی
چکیده
در این پژوهش نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا و عامل دارشده آنها، با اندازه روزنههای متفاوت، تهیه شده و به عنوان سامانهای برای رسانش پاداکسایندههای طبیعی همانند گالیکاسید به کار رفت. ویژگیهای ساختاری نانوذرات پیش و پس از بارگذاری پاداکساینده ها با استفاده از دستگاههای میکروسکوپهای الکترونی عبوری و روبشی، طیفسنجی فروسرخ تبدیل فوریه، ایزوترم جذب نیتروژن، وزنسنجیگرمایی، زتاپتانسیل و پراش اشعه ایکس تعیین شد. رهایش پاداکساینده از نانوذرات بارگذاریشده در سیالهای شبیه سازی شده معده، روده کوچک، روده بزرگ، مسیر خوراکی و فعالیت پاداکسایشی آن بررسی شد. اثر سمیت نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا، عامل دار و بارگذاریشده آن ها با گالیکاسید با استفاده از آزمونهای mtt، فلوسایتومتری و میکروسکوپ فلوئورسانس بررسی و ورود نانوذرات به درون سلولهای caco-2با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری تأیید شد. زمان اختلاط مسیتیلن افزوده شده، در مقدار معین، عامل موثری در افزایش اندازه روزنه است. طی 2 و 5 ساعت اختلاط مسیتیلن، نانوذراتی با قطر روزنه، به ترتیب، 2/44 و 3/44 نانومتر به دست آمد که میزان بارگذاری گالیک اسید در آنها، به ترتیب، 0/64% و 1%، با بازدهی بارگذاری، به ترتیب، 1/28% و 2%، بود و میزان بارگذاری در نانوذرات عاملدارشده آنها، به ترتیب، 11/4% و 12%، با بازدهی بارگذاری، به ترتیب، 19% و 20% محاسبه شد. با افزایش اندازه روزنه، سرعت رهایش گالیکاسید از نانوذرات بارگذاریشده در سیالهای شبیه سازی شده افزایش یافت. سرعت رهایش گالیکاسید و ال-آسکوربیکاسید از نانوذرات بدون عامل در سیال مشابه معده کندتر از سیالهای مشابه روده کوچک، روده بزرگ و بدن بود. سرعت رهایش گالیکاسید از نانوذرات عامل دارشده در سیالهای مشابه روده و بدن کندتر از سیال مشابه معده بود. فعالیت پاداکسایشی گالیکاسید رهاشده در محیطهای شبیهسازیشده حفظ شده بود. نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا و عاملدارشده آنها، به ترتیب، تا غلظت 500 و 20 میکروگرم بر میلیلیتر روی سلولهای caco-2 تأثیر سمی نداشتند. نانوذرات بارگذاریشده با گالیکاسید قابلیت حیات سلولهای caco-2 را کاهش دادند. سامانه منتخب حمل پاداکساینده در این پژوهش قادر به حفظ گالیک اسید و خاصیت پاداکسایندگی آن بود. شواهد نمایانگر آن بود که نانوذرات مزومتخلخل سیلیکا، عامل دارشده و بارگذاری شده آنها زیست سازگار و زیست دسترسپذیر هستند و در هسته، هستک، میان یاخته، و آبدانک دیده شدند.
اساتید راهنما و مشاور
خسرو رستمی، ابراهیم واشقانی فراهانی، فریبا گنجی، مسعود فلاح پور