بررسی نقش غذا و اهمیت آن در آثار منتخب جومپا لاهیری
چکیده
غذا دنیای ادبیات و داستان را به دنیای واقعی پیوند می زند و نمی توان آن را مقوله ای سطحی در ادبیات در نظر گرفت. با این که تنها بیست سال است که غذا به صورت جدی در مطالعات علمی و دانشگاهی بررسی می شود، از جایگاه قابل توجهی در مطالعات بین رشتهای برخوردار است. نقد غذا شاخه ای نوین در مطالعات ادبی است و معرفی قابلیتهای آن در عرصهی نقد ادبی به دانشجویان زبان و ادبیات انگلیسی اهمیت دارد. جومپا لاهیری یکی از برجستهترین نویسندگان معاصر هندی-آمریکایی زن از غذا بسیار در داستانهای خود بهره میبرد. اولین مجموعه داستات او با نام مترجم دردها (١۹۹۹) برندهی جایزهی پولیتزر در سال 2000 شد. خاک غریب (۲٠٠۸) دومین مجموعه داستان وی در سال 2008 توسط نشریهی نیویورک تایمز به عنوان بهترین کتاب سال معرفی شد. پژوهش حاضر کوششی است برای نشان دادن تاثیر غذا در شکلگیری هویت مهاجران در داستانهای "خاک غریب،" "جهنم-بهشت،" و "خانهی خانم سن." این پژوهش بر آنست تا نقش غذا در زندگی نسل اول و دوم مهاجران و همینطور در مباحث مربوط به جنسیت را بررسی و تشریح کند. به علاوه، عنوان نشدن مسائل مربوط به غذا در طول داستان ها نیز برای تحلیل نقش غذا در آثار لاهیری در نظر گرفته شده است. باید خاطرنشان کرد که این مطالعه بر جنبههای عینی و ملموس غذا در داستان های منتخب لاهیری تاکید دارد و نه بر استفادههای نمادین و استعاری آن. غذا عنصری کلیدی در آثار لاهیری به حساب می آید و نقش مهمی در رابطه سرزمین مادری و سرزمین بیگانه، نسل اول و نسل دوم مهاجران، جامعه و فرد، و مرد و زن ایفا میکند.