تجزیه و تحلیل تأثیر ناهمگنی در محیط متخلخل بر کنترل بالا آمدگی مخروطی آب شور زیر یک چاه پمپاژ به وسیله مدل آزمایشگاهی
چکیده
یکی از مشکلاتی که منابع آب زیرزمینی را تهدید میکند، وارد شدن آبهای شور به داخل لایههای آبدار و تداخل آب شور و شیرین است. در پژوهش حاضر با استفاده از یک مدل آزمایشگاهی سه بعدی برمبنای جعبه ماسه، پدیده بالاآمدگی مخروطی شبیهسازی گردید و جهت بررسی پدیده فوق در محیط ناهمگن از سه مدل خاک با نام تجاری 161 و ضریب نفوذپذیری cm/sec012/0، 171 با ضریب نفوذپذیری cm/sec0025/0 و 181 با ضریب نفوذپذیری cm/sec0012/0 به ضخامت cm10 در زیر چاه پمپاژ استفاده گردید. براساس تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از نمونه برداریها در ارتفاعd/2 از سطح مشترک آب شور و شیرین تا زیر چاه پمپاژ به ازای دبی ثابت ml/min457 و چگالی kg/m31025 مشاهده میشود میزان هدایت الکتریکی(میلی زیمنس بر ثانیه) در محیط ناهمگن 181 در شروع و ساعت اول آزمایش نسبت به محیط ناهمگن 161 و 171 اختلاف نداشته و در دقیقه 120، 180، 240، 300 و 360 به ترتیب 9/66%، 2/61%، 7/45%، 1/41% و 5/4% درصد نسبت به محیط ناهمگن161 و 8/39%، 2/58%، 7/35%، 2/21% و 6/3% نسبت به محیط ناهمگن 171 کاهش پیدا کرده است. باتوجه به نتایج، پیشنهاد میگردد در سواحل و مناطق کویری جهت حفر چاه محلی انتخاب گردد که لایهای از خاک با نفوذپذیری کم در زیر چاه پمپاژ وجود داشته باشد تا بالاآمدگی مخروطی کنترل گردد.