اثر ورمی کمپوست ومحلول پاشی نانو پتاسیم بر برخی خصوصیات مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی آلوئه ورا (aloe vera l.)
چکیده
سنتز مواد موثره و عملکرد درگیاهان دارویی تحت تاثیر عوامل محیطی از جمله کمبود یا فزونی عناصر مختلف در خاک و نوع بستر کشت می باشد. به همین منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 16 تیمار و در 3 تکرار اثرات ورمی کمپوست و نانو کود پتاسیم بر صفات مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی گیاه آلوئه ورا مورد بررسی قرار گرفت. تیمارها شامل 4 سطح ورمی کمپوست (0،15،30 و 45) به صورت درصد حجمی خاک گلدان و نانو کود پتاسیم در 3 سطح 2، 4 ،6 گرم در لیتر و 0 به عنوان شاهد بودند. صفات مورد بررسی شامل وزن تر برگ، وزن تر و خشک ژل، نسبت وزن ژل به برگ، فعالیت آنتی اکسیدانی ژل و بافت پوششی، گلوکومانان ژل، فنل و فلاونوئید ژل و بافت پوششی ژل و همچنین آنتوسیانین بافت پوششی ژل بود. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار وزن تر ژل، درصد رطوبت ژل، گلوکومانان و آنتوسیانین بخش بافت پوششی ژل در تیمار ورمی کمپوست 30 درصد و 4 گرم در لیترنانو پتاسیم بدست آمد. ورمی کمپوست و نانو کود پتاسیم بر میزان ظرفیت آنتی اکسیدانی و درصد رطوبت ژل معنی دار بود. بطوریکه تیمار 30 درصد ورمی کمپوست و 2 گرم در لیترنانو پتاسیم بیشترین مقدار این دو صفت را نشان داد. وزن برگ بیشترین مقدار را در تیمار ورمی کمپوست 30 درصد و 6 گرم در لیترنانو پتاسیم و فلاونوئید ژل بیشترین مقدار را در تیمار 15 درصد ورمی کمپوست و 4 گرم در لیترنانو پتاسیم نشان داد. در حالی که بیشترین مقدار فنل ژل در تیمار 15 درصد ورمی کمپوست و سطح صفر نانو پتاسیم مشاهده گردید. بنابراین استفاده از بستر ترکیبی ورمی کمپوست و محلول پاشی نانو کود پتاسیم در پرورش گیاه آلوئه ورا نقش موثری در تولید برگ و ژل با کیفیت, مطلوب دارد. نحوه اثر گذاری بسته به نوع صفت تابعی از درصد ترکیبی ورمی کمپوست در بستر و غلظت کود نانو پتاسیم می باشد. همچنین برای بدست آوردن حداکثرخصوصیات زینتی، خواص آنتی اکسیدانی و ماده موثره، مطالعات بیشتری در محدوده این تیمارها برای ارزیابی برخی دیگر از صفات ارزشمند این گیاه و یا گیاهان مشابه مورد استفاده قرار گیرند.