شبیه سازی گسترش حوزه ی جذب در کنترل پیش بین سیستم های غیرخطی گسسته زمان با استفاده از نامساوی های ماتریس خطی
چکیده
کنترل پیش¬بین مقاوم یکی از روش¬های رایج کنترل سیستم¬های غیرخطی گسسته زمان است. این روش برای سیستم¬هایی قابل اعمال است که دارای دو بخش خطی و غیرخطی باشند. به شرطی که بخش غیرخطی آن در شرط لیپ¬شیتز صدق کند. در این پایان¬نامه برای افزایش ناحیه جذب کنترل پیش¬بین مقاوم از روش زمان¬بندی بهره استفاده شده است. با استفاده از این روش علاوه بر نقطه تعادل مطلوب نقاط تعادل دیگری نیز انتخاب شده و با استفاده از کنترل پیش¬بین مقاوم کنترل¬کننده¬ی مناسب حول هریک از نقاط کار، طراحی می¬شود. کنترل¬کننده¬های پسخور حالت از کمینه¬سازی توابع هزینه¬ی متناظر با هر نقطه به دست می¬آیند که این طراحی قابل تبدیل به روابط نامساوی¬های ماتریسی خطی می¬باشد. سپس بین این کنترل¬کننده¬ها کلیدزنی انجام می شود به نحوی که پایداری حلقه بسته¬ی سیستم نیز تضمین گردد. طراحی کنترل¬کننده¬ای که پایداری حلقه بسته سیستم را تضمین نماید براساس نظریه لیاپانوف انجام می¬پذیرد. با استفاده از تحلیلی که بر روی نوع کلیدزنی صورت گرفته است نشان داده شده است که اگر کلیدزنی به صورت سخت انجام گیرد سرعت همگرایی سیستم بیشینه خواهد شد.