بررسی اثر تقویتی frp بر ظرفیت نهایی دیوار برشی بتنی دارای بازشو با استفاده از روش اجزاء محدود
چکیده
طی دو دهه اخیر تحقیقات زیادی در مورد مصالح و روشهای نوین جهت مقاومسازی سازههای موجود انجام شده است. در دیوارهای برشی بهدلیل ملاحظات معماری و تغییر کاربری ایجاد بازشو اجتناب ناپذیر است. این بازشوها ممکن است بعد از ساخت و به دلایل متعدد ایجاد شوند. بازشوهای با ابعاد کوچک معمولاً تأثیر چندانی در عملکرد دیوارهای برشی نمیگذارند ولی رفتار دیوارهای دارای بازشو با ابعاد نسبتاً بزرگ متفاوت است و معمولاً باعث تمرکز تنش در اطراف بازشوها میگردد. در نتیجه یک نقطه ضعف در سازه ایجاد شده و غفلت از این موضوع باعث ایجاد خسارت در اطراف بازشوها میگردد. یکی از روشهای مقاومسازی، استفاده از مصالح کامپوزیت پلیمری (frp) است. سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که این الیافها تا چه حدی میتوانند بر ظرفیت خمشی و برشی تاثیرگذار باشند و یا اینکه نحوهی قرارگیری frp چه تاثیری بر ظرفیت برشی دیوار دارد. در این تحقیق سعی شده است تاثیر ایجاد بازشو وهمچنین نحوه قرارگیری frp بر ظرفیت برشی دیوار مورد بررسی قرار گیرد. در ابتدا با استفاده از نرم افزار abaqus یک دیوار برشی بدون بازشو را مدل میکنیم و به منظور بررسی صحت مدل، نتایج را با یک نمونه آزمایشگاهی معتبر مقایسه میکنیم.سپس مدلهای بازشودار را با الیاف frp تقویت میکنیم و نحوهی تأثیر آنها را بر مقاومت برشی دیوار میسنجیم. پس از آن با تغییر آرایشfrp، به بررسی تأثیر آرایش frp و حالات مختلف نصب الیاف frp میپردازیم. بررسی نمودارها نشان میدهد استفاده از الیاف frp روش مناسبی برای تقویت دیوارهای دارای بازشو است.