اثربخشی برنامه درمانگری کندال بر کاهش نشانههای اضطرابی، بهبود پیشرفت تحصیلی و نظم جویی شناختی هیجانی کودکان مبتلا به اختلالهای اضطرابی
چکیده
اختلالهای اضطرابی در میان اختلالهای روان پزشکی کودکان، گستردهترین و فراوانترین اختلالها هستند به گونهای که تحول شناختی، اجتماعی و هیجانی کودک را مختل میکنند. شیوع بالا و ایجاد پیامدهای منفی درازمدت بر تحول کودکان، نیاز به درمان موثر را برجسته میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش برنامه درمانی کندال بر کاهش نشانههای بالینی اضطراب، بهبود عملکرد تحصیلی و بهبود نشانههای نظم جویی شناختی هیجان کودکان مبتلا به اختلالهای اضطرابی انجام شد. این پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل می‌باشد که در سال 1392 انجام شده است. بر اساس نمونهگیری هدفمند 30 دانش آموز دختر و پسر با تشخیص اختلالهای اضطرابی در دامنه سنی 8–13 سال انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایشی قرار داده شدند. ارزیابی با استفاده از مقیاس اضطراب چند بعدی ((masc، فرم والد و معلم آچنباخ(cbcl و trf)، مقیاس نظم جویی شناختی هیجان فرم کودکان(cerq-k) انجام شد. گروه آزمایش در 16 جلسه درمان انفرادی شرکت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. دادهها با استفاده از نرم افزارspss و به روش تحلیل کوواریانس تک متغیری و چند متغیری تحلیل گردید. تحلیل نتایج نشان داد که میاتگین نمرات اضطراب، همچنین نمرات راهبردهای ناسازگارانه نظم جویی شناختی هیجان در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون، نسبت به گروه کنترل به طور معنا داری کاهش یافت (0/05>p). و آزمودنیهای گروه آزمایش درمقایسه با گروه کنترل از راهبردهای سازگارانه نظم جویی شناختی هیجان به طور معناداری بیشتر استفاده کردند (0/05>p) در حالی که میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل، به طور معناداری تغییر نیافت. نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه درمانی کندال(coping cat) میتواند در کاهش نشانههای بالینی اضطراب و بهبود نشانههای نظم جویی شناختی هیجان کودکان مبتلا به اختلالهای اضطرابی موثر باشد و کاربردهای بالینی در پیگیری و درمان مشکلات اضطرابی کودکان داشته باشد.