مطالعه بررسی اثرات حلال بر خواص ساختاری و صورتبندی داروی رانیتیدین با استفاده از روش مکانیک کوانتومی dft.
چکیده
رانیتیدین در گروهی از داروها به نام مسدودکنندههای h2 قرار دارد. این دارو میزان ترشح اسید در معده را کاهش میدهد و برای جلوگیری از سوءهاضمه، رفلکس اسید معده، زخم معده و سوزش معده مصرف می‌شود. در این مطالعه، پایداری توتومریهای رانیتیدین، اطلاعات ساختاری، اوربیتالهای homo و lumo (انرژیها و شکلها)، ??homo-lumo gap، نمودارها و دادههای uv-vis، ممانهای دوقطبی، بارهای مولیکن، ثابتهای تعادل و پایداری ترمودینامیکی و سنیتیکی در حلال آب (به عنوان حلال بیولوژیک) و بعضی از حلالهای مختلف (خلا،et-oh و dmso) برای توتومریهای رانیتیدین توسط روش dft-b3lyp/6-31g** بررسی شده است. نتایج بهدست آمده نشان میدهد که، کدام یک از فرمهای ساختاری مولکول رانیتیدین بر روی گیرنده h2 اثر میکند و همچنین در اثر فرایند توتومری و تغییر حلال، هم پارامترهای ساختاری و هم خواص الکترونی در مولکول رانیتیدین تغییر میکند. شکلهای homo در حلالهای مختلف، متفاوت است اما شکلهای lumo مشابه هستند. بنابراین، خواص توتومریهای رانیتیدین نه تنها به انرژیهای homo، lumo و اختلاف انرژی بین آنها در حلالهای مختلف وابسته است، بلکه همچنین به شکلها و نواحی اوربیتالهای homo، lumo و ممانهای دوقطبی نیز بستگی دارد.در خلا، آب و اتانول توزیع اوربیتال homo در سمت حلقه فوران رانیتیدین متمرکز شده است. توزیع اوربیتالهای homo در این نواحی، بهخصوص در حلالهای آب و اتانول (به عنوان حلالهای پروتیک ) بسیار مهم هستند. شکل اوربیتال homo رانیتیدین از آمین نوع سوم (°3)، حلقه فوران تا گوگرد اتری طول میکشد که این موضوع در حلال آب، به عنوان یک حلال بیولوژیک اهمیت بیشتری دارد. برخی از واکنشها و برهمکنشهای بیولوژیکی رانیتیدین (به مانند الکتروندوستی ) به این خواص و شکل اوربیتالی homo مربوط می‌شود. شباهت نواحی و شکلهای اوربیتالی lumo در سمت گروه نیترو رانیتیدین خواص و واکنشپذیری (به مانند هسته دوستی ) مشابه ای را برای توتومرهای رانیتیدین فراهم میسازد.. براساس دادههای نظری (روش dft-b3lyp/6-31g**) و مطالعات ساختاری، بخشهای مختلف توتومری t1-h در حلال آب (فرم ترمودینامیکی رانیتیدین) که دارای برهمکنشهای احتمالی هستند مشخص شدند. بیان این گفته مهم است که مولکول رانیتیدین در فرم توتومر t1-h (حالت ترمودینامیکی) با ممان دوقطبی 77/14 دبای خیلی آبدوست است. بنابراین، برهمکنش بین t1-h و حلال آب خیلی قوی است و در نتیجه بین t1-h با گیرنده h2 برهمکنش خوبی رخ نمیدهد. در این مورد، فرم توتومری t1-h (حالت ترمودینامیکی) برای به دست آوردن آزادی نسبی در حلال آب و ایجاد برهمکنش بهتر با گیرنده h2 به فرم توتومری t3 (حالت سنیتیکی با ممان دوقطبی 75/5 دبای) تبدیل می‌شود.