بررسی تطبیقی رابطه دنیا با برزخ و قیامت از دیدگاه علامه طباطبایی و شهید مطهری
چکیده
چکیده پژوهش حاضر، به منظور بررسی رابطه دنیا با برزخ و قیامت، انجام گرفته است. براساس دیدگاه دو تن از اندیشمندان بزرگ علامهطباطبایی و شهیدمطهری، پذیرش این رابطه، منوط به باقی ماندن روح انسان بعد از مرگ است. چون انسانی که در دنیا زندگی میکند و میمیرد روحش باقی میماند و وارد برزخ و بعد وارد قیامت میشود تا به نتیجه هر آنچه که در دنیا انجام داده است برسد. با توجه به اهمیت این مساله و بیاطلاعی مردم نسبت به آن، پژوهش حاضر در نظر دارد به بررسی رابطه جداییناپذیر دنیا با برزخ و قیامت بپردازد. روشی که در این رساله به کار گرفته شده کتابخانهای است و اطلاعات از طریق فیش برداری گردآوری شده و سپس به تبیین و تحلیل مطالب آنها پرداخته شده است. با تطبیق و بررسی نظرات این دو اندیشمند بزرگ درباره رابطه دنیا با برزخ و قیامت میتوان به این نتیجه رسید که بین دنیا با برزخ و قیامت رابطهای حقیقی وجود دارد به این صورت که رابطه بین آنها از قبیل رابطه بین پدیدهها نیست که اگر پدیدهای در دنیا زیبا باشد در برزخ و قیامت هم زیبا باشد، بلکه آنچه موجب نعمت یا عذاب انسان در برزخ و قیامت میشود اعمالی است که انسان با اختیار خودش در دنیا انجام داده است چون هر عملی که انسان در دنیا انجام میدهد چیزی را برای خودش به عالم دیگر میفرستد البته به هر صورتی که در دنیا بوده است، یعنی اگر انسان در دنیا به طرف زینتهای دنیوی رفته باشد و به امور مادی دلبسته باشد به دلیل رابطه حقیقی که دنیا با برزخ و قیامت دارد، در برزخ و قیامت هم در عذاب زندگی میکند چون اعمالی ندارد که به آن تکیه کند، اما اگر در دنیا به خداوند ایمان داشته باشد در برزخ و قیامت هم از سعادت برخوردار است و در شادمانی زندگی میکند. پس انسان در دنیا به هر صورتی که باشد در برزخ و قیامت هم به همان صورت است.