بررسی عناصر زنانه در شعر حافظ و ریشه یابی نحوه تأثیر عوامل درون متنی و برون متنی بر بهره مندی از این عناصر
چکیده
این رساله بر آنست تا عناصر زنانه را در شعر حافظ از زوایای متفاوتی بنگرد تا بتواند بدین وسیله تأثیر زنانگی را بر اعتلای شعر حافظ بسنجد و علل نمودی چنین متفاوت از زن را در شعر او مورد بررسی قرار دهد. برای نیل به این هدف عناصر زنانه از نظرگاه فلسف? زیبایی¬شناسی غرب مورد بررسی قرار گرفته است و زیبایی زنانه در شعر حافظ با تعریف زیبایی در مکاتب فلسفی غرب از افلاطون تا هگل مقایسه و نزدیک¬ترین مکتب به دیدگاه حافظ مشخص شده است. به علاوه، مبحث شناخت در ارتباط با زیبایی¬شناسی مطرح و بررسی شده است و سپس ارتباط غایت هنر بحثی که توسط هگل مطرح شده در ارتباط با زیبایی¬های زنانه در شعر حافظ تطبیق داده شده است. زاوی? دیگری که این رساله از آن به زنانگی نگریسته است زاوی? اسطوره-شناسی ـ روانشناسی است، که بر اساس نظری? وجود «مام مهین» شکل گرفته و نگارنده سعی در بازیابی تکه¬های زند? این عنصر اسطوره¬ای در شعر حافظ داشته است. در نهایت، از دیدگاه تاریخی ـ اجتماعی نیز به مرور آن و تأثیرات احتمالی که حمل? مغول بر تصویر مثبت زن در شعر حافظ داشته، پرداخته شده است.