مطالعه و بررسی تولید فیبر ابررسانای gdba2cu3o7-x به روش الکتروریسندگی
چکیده
در این پایان نامه نانو فیبرهای gdba2cu3o7-x (ابررسانا سرامیکی دمای بالا) با استفاده از روش الکتروریسندگی از یک محلول پلیمری(پلی وینیل پیرولیدون) پیشرو تولید شده است. محلول آبی پیشرو پلیمری شامل پلیمر پلی وینیل پیرولیدون (pvp) و مخلوطی از نیترات گادولینیم، نیترات باریم، و نیترات مس با نسبت جرمی نیترات/پلیمر 1 به 5 می باشد. با استفاده از روش فوق(الکتروریسندگی) و با اعمال شرایط: محلول با غلظت 55%، ولتاژkv18، فاصله ی بین نازل و صفحه جمع کننده cm12 و نرخ تغذیه ی ml/h1 الیافی با قطر nm470 و طولی بیش از 10میکرومتر تولید شده است. تصاویر sem از فیبرهای gdba2cu3o7-x نشان می دهد که با افزایش ولتاژ، فاصله و غلظت قطر فیبرها کاهش و با افزایش نرخ تغذیه ، قطر فیبرها افزایش می یابد. جهت آزادسازی نیتروژن فیبرهای تولید شده در دمای?c 200 به مدت 12 ساعت فرار گرفتند. تصاویر sem در این مرحله نشان می دهد که قطر فیبرها تا حدود 1 میکرون افزایش می یابد. این افزایش قطر فیبرها بافهم واکنش اسید سیتریک با نیترات ها قابل پیش بینی می باشد. پس از این مرحله عملیات تکلیس در دمای?c 900 بر روی فیبرها انجام گردید. به دنبال این مرحله عملیات پخت در دمای?c 930 به مدت 12ساعت جهت تشکیل فاز ابررسانایی صورت پذیرفت. الگوی پراش اشعه ایکس نمونه های پخت شده نشان می دهد که فاز ابررسانایی gdba2cu3o7-x تشکیل شده است. تصاویر sem در این مرحله بیان می دارد که قطر الیاف به دست آمده بعد از عملیات پخت به مقدار زیادی کاهش می یابد. با استفاده از نرم افزار اندازه گیری قطر متوسط نانو فیبرها تولیدی حدود nm 90 برآورد شده است.