پایان‌نامه

مدل سازی کشش سطحی سیستم آب - گاز با استفاده از نظریه گرادیان

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

کشش سطحی، خاصیت فیزیکی مهمی است که بر روی بسیاری از فرآیند های صنعتی تاثیر می گذارد. جداسازی، تقطیر، استخراج، جذب و جذب سطحی مثال هایی هستند که رفتار سطحی نقش مهمی دارد. به ویژه کشش سطحی مخلوط های گاز – آب تاثیر قابل ملاحظه ای بر روی هسته زایی هیدرات و در نتیجه سرعت تشکیل هیدرات دارد. هر چند اندازه گیری کشش سطحی بسیار مورد توجه است، داده های مربوطه، به خصوص برای مخلوط گاز + آب نسبتا کمیاب هستند. به منظور جلوگیری از اندازه گیری های تجربی زمان گیر و پر هزینه، به تخمین های قابل اعتماد نیاز است. روش های زیادی برای پیش بینی کشش سطحی سیالات خالص و مخلوط ها وجود دارد به عنوان مثال: روش پاراکر و مشتقات آن، نظریه حالات متناظر، نظریه اغتشاش و نظریه گرادیان. نظریه گرادیان روشی مناسب برای تخمین کشش سطحی است. در این کار نظریه گرادیان خطی ( lgt ) به همراه معادله حالت mprcpa برای پیش بینی کشش سطحی مخلوط های گاز – آب به کار رفته است. پارامتر های تاثیر برای سیالات خالص سولفید هیدروژن، دی اکسید کربن، متان و آب به صورت رابطه ای بر حسب دما به دست آمده اند. همچنین روابطی بر حسب دما برای ضرایب بر هم کنش دو تایی (?_ij ) ارائه شده اند. سپس با استفاده از این مدل کشش سطحی مخلوط های دو تایی سولفید هیدروزن + آب، دی اکسید کربن + آب و متان + آب تخمین زده شدند. برای سیستم سولفید هیدروزن + آب در محدوده دمایی 313- 393 کلوین و محدوده فشار 5/4 – 50 بار، این مدل کشش سطحی را با aad% برابر با 1/5 تخمین می زند. برای سیستم دی اکسید کربن + آب در محدوده دمایی 9/297 – 3/374 کلوین و محدوده فشار 10 – 7/105 بار با aad% برابر با 3/7تخمین می زند. برای سیستم متان + آب در محدوده دمایی 15/298– 15/353کلوین و محدوده فشاری 10 – 150 بار با aad% برابر با 5/5 تخمین می زند. به نظر می رسد که این روش برای سیستم های سولفید هیدروژن + آب و متان + آب نسبت به دی اکسید کربن + متان نتایج بهتری دارد

اساتید راهنما و مشاور

فرشاد ورامینیان، جواد کریمی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه