نقش محقق کرکی در گسترش تشیع
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی "نقش محقق کرکی در گسترش تشیع" می پردازد. محقق کرکی که یکی از علمای برجسته شیعه در عصر صفوی اس، در دوره ای از تاریخ به ایران آم که از رسمیت یافتن مذهب تشیع در این کشور زمان زیادی نگذشته بود و جامعه از کمبود فقهای شیعه و رساله های عملیه بشدت تنگنا بود. بی تردید، فعالیت علمی علمای شیعه در این دوره مهمترین عامل در رشد و گسترش تشیع بوده است. با توجه به اینکه محقق کرکی علاوه بر دارا بودن مقام فقاهت، منصب شیخ الاسلامی را در عصر شاه طهماسب بعهده داشته است، این نظریه مطرح می شود که وی نقش ارزنده تری در ترویج تشیع ایفا کرده باشد. برای پی بردن به نقش و تأثیر او در این زمینه، منابع و اسناد تاریخی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. نتایج این پژوهش حاکی از آنست که محقق کرکی از یک سو، با تألیف آثار، تربیت طلاب و تأسیس حوزه های علمیه و از سوی دیگر، با احیای شعائر شیعه و اقداماتی که در مقام اجرایی به انجام رساند، نقش بسیار مهم و ارزشمندی را در ترویج و گسترش علوم و معارف اهل بیت علیهم السلام به ظهور رساند. این پژوهش در سه فصل و ده بخش تنظیم گردیده است.