استفاده از برنامه ریزی خطی برای تخصیص بهینه ماشین آلات چوبکشی (مطالعه موردی: جنگلهای شفارود)
چکیده
بیشترین هزینه در امر بهره برداری از جنگل مربوط به خارج کردن چوب از مناطق قطع و حمل آن به جاده های جنگلی می باشد. باید ترکیب ماشین آلات چوبکش به صورتی انجام شود که در مجموع هزینه های خروج چوب به حداقل ممکن کاهش یابد. در این تحقیق ماشینهای چوبکش تیمبرجک ، زتور، اچ اس ام ،کوماتسو و تراکتور کشاورزی، در 6پارسل بهره برداری شده سال سوم برداشت، در سری دو ناو اسالم مورد بررسی قرار گرفتند. با استفاده از مدلهای زمانسنجی، هزینه های واحد و تولید ساعتی هر کدام از ماشین آلات، محاسبه گردید. سپس با استفاده از تکنیک برنامه ریزی خطی و با هدف به مینیمم رساندن هزینه های واحد، سه مدل ساخته شد. مدل خطی اول بر اساس برنامه ریزی عدد صحیح نشان داد که در شیب متوسط 15% ، تراکتور کشاورزی و در شیب متوسط 45% تیمبرجک بهینه تر می باشد. تحلیل خروجی مدل خطی دوم بر مبنای فاصله چوبکشی نشان داد که در شیب های متوسط 15% تا فاصله چوبکشی 400 متر، تیمبرجک و در فواصل چوبکشی 600 متر تا 1000 متر، تراکتور کشاورزی و در شیب های متوسط 45% تا فاصله چوبکشی 100 متر، اچ اس ام و در فواصل چوبکشی 200 متر تا 1000 متر، تیمبرجک بهینه تر می باشد. همچنین نتایج حل مدل خطی سوم بر مبنای طبقه بندی شیب نشان داد که در شیب متوسط 10% تراکتور کشاورزی، در شیب متوسط 25% ، تیمبرجک و در شیب متوسط40%، در زمینهای سست، تیمبرجک و در زمینهای پایدار، کوماتسو و در شیب متوسط 55%، کوماتسو بهینه تر است و به ترتیب برای خروج 205/5، 217/38، 811/6 و367 متر مکعب گرده بینه، 37/4 ، 23/1، 87/3 ، 58/2 ساعت زمان نیاز دارند. پس از تعیین محدوده مناسب هر ماشین، با استفاده از خروجی سه مدل خطی، نقشه کاربری ماشین آلات تهیه گردید..