پایان‌نامه

تحلیل بلاغی مأثورات مشایخ تصوف در کشف الاسرار میبدی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

بر اساس این نظریه که عرفان نگاه هنری به مذهب و الهیات است می¬توان پذیرفت که سخنان عارفان و صوفیان از ویژگیهای کلام هنری برخوردار است. یعنی در سخنان صوفیان و عارفان بسامد هنرسازه¬هایی از قبیل سجع و جناس و همحروفی و انواع تشبیهات و استعاره¬ها و رمز و کنایه بیش از سخنان مردم عادی و حتی دینداران زاهد پیشه است. در این تحقیق سعی کرده¬ایم اقوال فارسی عارفان و صوفیان برجسته¬ای را که کلامشان در کتاب کشف الأسرار و عده الأبرار رشید الدین ابوالفضل میبدی آمده است از لحاظ برخورداری از جوهره هنری و آرایه¬های ادبی یررسی کنیم. در فصل نخست این پایان¬نامه پس از مقدمات و بیان مسأله تحقیق به تعریف عرفان و تصوف و ویژگی¬های آن پرداخته شده است. در فصل بعد به ویژگی¬های زبانی عارفان و دگرگونی¬هایی که در زبان ایشان اتفاق می¬افتد پرداخته¬ایم. در این راستا این مسأله که زبان عارف به دلیل نوع تجربه او از پیچیدگی¬های خاصی برخوردار می-شود که آن را به سوی نوعی رازآمیزی به پیش می¬برد و به علت نگاه هنری صوفی به مسأله دین از ابزارهای ادبی¬ساز سخن بیشتر بهره می¬گیرد تبیین شده است. در فصل سوم پایان نامه حاضر به تحلیل بلاغی سخنان استخراج شده پرداخته شد . بیشترین سخنان منقول که مورد بررسی قرار گرفت از پیرطریقت (احتمالاً خواجه عبدالله انصاری هروی) ، ابوبکر واسطی، ابوعبدالرحمن سلمی، سهل بن عبدالله تستری، ابوبکر شبلی و جنید بن محمد نهاوندی است و بر اساس این فصل می¬توان گفت که بیشترین آرایه¬ها یا هنرسازه-هایی که از سوی عارفان و صوفیانی که اقوالشان به فارسی در کشف الاسرار باقی مانده است استفاده شده سجع از نوع متوازی و مطرّف آن، جناس، تضاد، تناسب، است.

اساتید راهنما و مشاور

محسن پورمختار، جلیل شاکری

شکل‌ها (۲)

  • شکل، صفحه‌ی ۱
    صفحه‌ی ۱
  • شکل، صفحه‌ی ۳
    صفحه‌ی ۳

شکل‌ها از متن کامل مقاله برداشته شده‌اند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.