رابطه افق سرمایه گذاران نهادی بر روی حساسیت سرمایه گذاری – جریان نقدی
چکیده
یکی از مهمترین تصمیمات اقتصادی، تصمیمات سرمایه گذاری است. اهمیت سرمایه گذاری برای رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی به اندازه ایست که آن را به یکی از اهرم های قوی برای رسیدن به توسعه تبدیل نموده است. شناخت عوامل موثر بر رشد سرمایه گذاری از یک سو موجب کاهش حجم نقدینگی های سرگردان و تورم شده و از سوی دیگر با افرایش سطح عملکرد شرکت منجر به افزایش ثروت سرمایه گذاران می گردد. یکی از مهمترین عوامل اثر گذار بر رشد سرمایه گذاری، عدم وجود اطلاعات نا متقارن در بازارهای سرمایه می باشد، زیرا اخذ تصمیمات سرمایه گذاری سریع و صحیح مستلزم وجود اطلاعات کافی، منظم و شفاف است. ازطرفی یکی از مکانیزم های موجود به منظور کاهش مشکل نمایندگی و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی بین سهامداران و مدیران در بازارهای سرمایه، نظام حاکمیت شرکتی است. تاثیر سرمایه گذاران نهادی بر ساختار سرمایه ای شرکت و نحوه تامین مالی شرکت های تابعه خود همیشه مورد توجه بوده است، که نشان می دهد این مالکان، مدیریت شرکت را به تمرکز بر عملکرد اقتصادی و اجتناب از رفتارهای فرصت طلبانه وا میدارند. با توجه به تمرکز این پژوهش، اگر سرمایه گذاران نهادی یک نقش نظارتی کارایی را اعمال نمایند، حضور با ثبات ترشان کاستی های بازار سرمایه و در نتیجه شکاف بین هزینه های داخلی و خارجی سرمایه ای را کاهش خواهد داد. این به نوبه خود به حساسیت پایین تر مخارج سرمایه گذاری به جریان های نقدی تبدیل خواهد شد. این تحقیق از نوع مطالعه کتابخانه ای و تحلیل علی بوده و مبتنی بر تحلیل داده های تابلویی(پانل دیتا) است. در این تحقیق اطلاعات مالی 76 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی دوره زمانی 1385تا1391 بررسی شده است (532 شرکت-سال). برای تجزیه و تحلیل نتایج بدست آمده پژوهش از نرم افزار آماری eviews استفاده شد. برای اندازه گیری تاثیر انواع افق سرمایه گذاری سرمایه گذاران نهادی ، آن را به بلند مدت(فعال) و کوتاه مدت(منفعل) تقسیم نمودیم. نتایج پژوهش بیانگر آن است که بین مالکیت نهادی فعال و غیر فعال و حساسیت سرمایه گذاری به جریان نقدی رابطه معنی داری وجود ندارد. همچنین برای اندازه گیری متغیر تمرکز مالکیت نهادی به عنوان نماینده ای از دیدگاه بلند مدت سرمایه گذراران نهادی از شاخص هریشمن هرفیندال استفاده شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که بین تمرکز مالیکت نهادی و حساسیت سرمایه گذاری به جریان نقدی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد.