ارزیابی نظریه ی خودآیینی هنر
چکیده
هدف ازتحقیق حاضر ارزیابی نظریهی خودآیینی هنر است. در این تحقیق از روش اسنادی یا کتابخانهای برای جمعآوری اطلاعات استفاده شده است. با توجه به بعد نظری و کیفی پژوهش حاضر، جامعه آماری و روش نمونه گیری براساس روش کمی نبوده بلکه گزیدهای از دیدگاههای ارائه شده در باب هنر در خلال دو قرن ماقبل است. در این پژوهش ابتدا تعریف مفهومی هنر و نظریههای مربوط به زیبایی ارائه شده است سپس به بررسی منشأ هنر و نظریات گوناگونی که درباره منشأ و مبدأ هنر مطرح شده، پر داخته است و در مرحلهی آخر به بررسی ارتباط بین هنر و جامعه و سه رویکردی که در این ارتباط مطرح شده یعنی رویکرد جبریت اجتماعی هنر، رویکرد فلسفی جامعه شناختی به هنر و رویکرد خودآیینی هنر میپردازد. نتایج این بررسیها نشان میدهد که برخلاف ادعای نظریهی خودآیینی هنر که هنر را پدیدهای فارغ از مقولات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، مذهبی و سیاسی میداند، هنر نه پدیدهای درونی و فارغ از این مقولات است و نه پدیدهای کاملاً بیرونی و منتج از این عوامل بلکه بین هنر و این عوامل گفتمان و رابطهی دوسویهای برقرار است.