بررسی و نقد و تحلیل اشعار غلامعلی رعدی آذرخشی از لحاظ محتوایی، بلاغی و زبانی

معصومه حبیبی

چکیده

غلامعلی آذرخشی، متخلص به ، «رعدی»، (1378ـ 1288) شاعر، ادیب و نویسنده ی معاصر ایران است. زندگی رعدی، در دو مرحله خلاصه می شود: مرحله ی اول زندگی رعدی، فعالیت های فرهنگی، اداری و سیاسی اش، از جمله این که: هجده سال در سازمان یونسکو، و چهار سال در مجلس سنا، فعالیت داشت. مرحله ی دوم، مرحله ی شاعری وی است؛ عمده ی محورهای فکری شاعر، مسائل اجتماعی و سیاسی است. اشعار رعدی از غنای موسیقایی چشمگیری برخوردار است. مخصوصاً، آرایه ی جناس و همچنین باستانگرایی، که در بین آن ها، کاربرد باستانگرایی واژگانی بیشتر است و علاوه بر آن، از آرایه های لفظی و معنوی و صور خیال بهره می گیرد که در بین آن ها، تضاد، تشبیه و استعاره، بسامد بیشتری دارند. قالب های عمده ی شعری او، قصیده، غزل و مثنوی است؛ اما در دیگر قوالب شعری مانند: مسمط، ترکیب بند و رباعی نیز طبع آزمایی کرده است. پژوهش حاضر، به بررسی و نقد و تحلیل مجموعه ی «نگاه» رعدی آذرخشی می پردازد؛ ابتدا زندگی رعدی و سپس، تنوع مضامین، ویژگی های زبانی و ادبی از جنبه های گوناگون صور خیال، آرایش های لفظی و معنوی و ویژگی های زبانی، اعم از لغوی و نحوی بررسی و تحلیل می گردد.

اساتید راهنما و مشاور

یداله شکیبافر، یوسف نیک روز