بررسی رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین و مولفه های سازمان یادگیرنده در دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
چکیده
هدف اصلی این پژوهش" بررسی رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین و مولفه های سازمان یادگیرنده در دانشگاه تربیت دبیر شهیدرجائی تهران در سال تحصیلی 1392-1391 "است. چارچوب نظری برای بررسی و سنجش سازمان یادگیرنده و سبک رهبری تحول آفرین در این پژوهش به ترتیب نظریه های پیتر سنگه (1990) و باس و آولیو (1997) می باشد. ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه ی سازمان یادگیرنده و سبک رهبری تحول آفرین بود که پایایی آنها به روش آلفای کرونباخ و تنصیف بترتیب 95/0 و 91/0 بدست آمد. روش تحقیق، پیمایشی است که جنبه ی توصیفی دارد و چون بررسی ارتباط بین دو متغیر، مد نظر است از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارکنان اداری دانشگاه شهید رجائی در سال تحصیلی 1392-1391 می باشد که تعداد آنها 227نفر بوده که برای نمونه گیری از روش سرشماری استفاده شد و به تعداد227نفر پرسشنامه توزیع و جمع آوری گردید . داده‌ها و یافتههای پژوهش با استفاده از نرم افزار spss ، نسخه ی 19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت تحلیل دادههای به دست آمده، از شاخصهای آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده های آماری در سطح توصیفی از جداول فراوانی و نمودارها استفاده شده که در بر گیرندهی توزیع فراوانی نمونهها بر اساس سطح تحصیلات و جنسیت میباشد. در سطح آمار استنباطی و برای بررسی روابط میان متغیرهای اصلی پژوهش، در فرضیه اصلی از آزمون رگرسیون تک متغیره همزمان و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. برای بررسی سوال اول از رگرسیون گام به گام و برای بررسی سوال دوم از آزمون z فیشر استفاده شد.یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک رهبری تحول آفرین و مولفه های سازمان یادگیرنده در بین کارکنان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.