اصول پدافند غیر عامل در بنای دژ شهرهای ایران قدیم مورد مطالعه : دژ شهر برازجان
چکیده
سکونتگاه های انسانی همواره در معرض آسیب ناشی از بلایای طبیعی و سوانح انسان ساخت قرار داشته اند، لذا بشر همواره با اتخاذ شیوه هایی سعی در کاهش اثرات زیان بار این گونه بلایا در محیط زندگی خویش داشته است. یکی از راهکارهای ابداعی، استفاده از شیوه های پدافند غیرعامل برای کاهش آسیب پذیری سکونتگاه ها است. از آن جا که سرزمین ایران از گذشته های دور در مسیر حوادث تاریخی و در معرض حمله ها و تهاجم های نظامی ملل مختلف و قبایل همسایه واقع شده بود، استفاده از ویژگی های جغرافیای طبیعی در جهت حفظ و امنیّت مردم مورد توجّه قرار گرفت. یکی از مهم ترین نمودهای آن را می توان ساخت دژها یا استحکامات نظامی و غیرنظامی دانست. شهر برازجان نیز با توجه به سابقه تاریخی حضور بیگانگان در جنوب کشور، از جمله این دژشهرها محسوب می شود. این پایان نامه در پی شناسایی مشخّصه های اصلی مهمترین نمود سکونتگاه های انسانی شامل دژها در شهر برازجان از منظر پدافند غیرعامل و مقاوم سازی شهر برازجان و ایمن سازی سازه های حیاتی آن در جهت جلوگیری از تلفات انسانی و مالی است. به این منظور با استفاده از روش سوات به استخراج مشخّصه های مهم و تاثیر گذار پرداخته شده است. نتایج این پژوهش مبیّن آن است که نقاط قوت برازجان از نقاط ضعف آن بیشتر است و با به کار بردن راهکارهای ارائه شده، امکان بالاتر بردن قدرت دفاعی شهر وجود دارد.