پدیده ترانه و بررسی مضامین ترانه های معاصر (بیژن ترقی، معینی کرمانشاهی و رهی معیری)
چکیده
در این پایان نامه به نحوه پیدایش ترانه ، مراحل تکامل ، پیشرفت و رسیدن آن به شکل امروزین ، پرداخته شده است . معرفی کوتاه دستگاههای موسیقی سنتی و همچنین مضامین ترانه های فاخر و ارزشمند سه تن از ترانه سرایان دوره طلایی ترانه ( دهه 30 تا 50 که بخشی از ادبیات معاصر را در بر می گیرد ) فصل چهارم پایان نامه را به خود اختصاص داده است . محتوای این ترانه ها شامل مضامین عاشقانه ، عارفانه ، شکواییه ، حسرت و افسوس ، طبیعت ، مرثیه ، اجتماعی ، ملی و میهنی و تعلیمی است که در ترانه های هر سه وجود دارد و عشق مضمون غالب در ترانه های هر سه نفر است . توجه و علاقه خاص هر سه به مضامین شعری شاعران کلاسیک بخصوص حافظ و سپس مولوی ، باباطاهر، خیام ، سعدی و حتی شاعران دوره نو همچون مشیری و شهریار کاملا مشهود است و بیشتر تصویرسازی های ایشان بر همان سبک و سیاق است و البته این گرایش به صورت اقتباس در ترانه های ایشان نمود پیدا کرده است و این نشان از آگاهی ایشان نسبت به ادبیات کلاسیک و مدرن دارد که به همراه ذوق لطیف و قدرت بیانی که دارند توانسته اند شعر قرن 7 و 8 را به شکل امروزی و ترانه بیان کند . معینی کرمانشاهی در سرودن ترانه های تابلو و مناظره توانا و چیره دست است. ترقی در سرودن ترانه ها از زبان طبیعت و برقراری ارتباط با واژگان موسیقی استاد است و بالاخره رهی نیز در تصویرسازی های نو در ترانه مهارت دارد. استفاده از تشبیهات ساده و روان و سپس استعاره مکنیه در ترانه هایشان بسیار است و پس از آن آرایه هایی چون تلمیح ، مراعات نظیر، تضاد ، جناس و ... آمده است . از آنجایی که ترانه بر روی یک قطعه موسیقی اجرا می شود و قابلیت تغییر وزن در یک ترانه وجود دارد دست ترانه سرا در سرودن ترانه به تناسب قدرت و توانایی باز است و همه مسائل روزمره بشری را ( از هر دست که باشد ) می توان از راه سرودن ترانه به مردم نشان داد.