پایان‌نامه

ارزیابی کارایی کیتوسان در حذف جلبک از پساب برکه‎های تثبیت فاضلاب، مطالعه موردی برکه تثبیت دانشگاه صنعتی اصفهان

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

در این پژوهش با هدف حذف جلبک از پساب برکه¬های تثبیت فاضلاب، از کیتوسان طی فرایند انعقاد و لخته¬سازی به همراه ته‎نشینیاستفاده شده است. معیار اولیه برای ارزیابی عملکرد کیتوسان حذف کدورت است. برای این¬ کار نمونه¬هایی که از پساب خروجی برکه¬های تثبیت فاضلاب برداشت شده بودند با استفاده از کیتوسان، پلی¬آلومینیوم کلراید و فریک کلراید مورد آزمایش¬های انعقاد قرار گرفتند و نتایج حذف کدورت در آن¬ها مقایسه شد. همچنین بازده حذف بار آلی و بار میکروبی در برخی از نمونه¬هایی که با کیتوسان منعقد شده بودند، اندازه¬گیری شد. آزمایش¬ها همگی در سه سطح ph برابر با 5، 5/7 و ph طبیعی پساب انجام شدند. آزمایش¬های مربوط به کیتوسان در چهار سطح دز منعقدکننده برابر با 20، 40، 60 و mg/l80، پلی¬آلومینیوم کلراید در دز¬های 50، 100 و mg/l150، و فریک کلراید در دز¬های 100، 150 و mg/l200 انجام شد. کیتوسان عملکرد مناسبی در حذف کدورت داشت و لخته‎های درشت¬تر و ته¬نشین¬پذیرتری تولید می¬کرد. در ph بازی (ph طبیعی پساب) بیشترین بازده حذف کدورت با استفاده از کیتوسان، در دزmg/l80 برابر با 91% و در ph خنثی (ph برابر با 5/7) در دزmg/l20 برابر با 89% ایجاد می¬شد. در چنین شرایطی بازده حذف بار آلی به ترتیب 65 و 73% و بازده حذف بار میکروبی به ترتیب 97 و 94% مشاهده شد. بر اساس نتایج تحلیل¬های آماری برای عملکرد کیتوسان در حذف کدورت مدل درجه چهار و در حذف cod مدل درجه دو پیشنهاد می¬شود. نتایج بهینه¬سازی حاکی از آن است که با مصرف mg/l20 کیتوسان در ph در محدوده 6/6 تا 0/7 می¬توان به بازده حذف کدورت نزدیک به 100% و بازده حذف بار آلی 77% دست پیدا کرد. پلی-آلومینیوم کلراید تنها در ph اسیدی عملکرد مناسبی داشت و لخته¬های سبکی نیز تولید می‎کرد. در آزمایش¬های انعقاد با استفاده از پلی¬آلومینیوم کلراید، بیشترین بازده حذف کدورت در ph برابر با 5 در دز¬های 100 و mg/l150، در حدود 88% مشاهده شد. تحلیل-های آماری مدل درجه دو را برای حذف کدورت از پساب با استفاده از پلی‎آلومینیوم کلراید پیشنهاد می¬دهد. همچنین نتایج بهینه سازی، بیشترین بازده حذف کدورت را در ph برابر با 5 و با دز 140 تا mg/l150 پلی¬آلومینیوم کلراید، در حدود 90% پیش¬بینی می-نماید. فریک کلراید در ph خنثی عملکرد بهتری داشت. در این ph و در دزmg/l200 بازده حذف کدورت 88% مشاهده شد. با این حال لخته¬های تولیدی بسیار سبک و غیر قابل ته¬نشینی بودند و مصرف دز¬های بالای منعقدکننده باعث تغییر در رنگ پساب می-شد. بر اساس نتایج بهینه سازی در صورت مصرف mg/l200 فریک کلراید در ph در محدوده 2/8 تا 4/8، بازده حذف کدورت 94% پیش¬بینی می¬شود. از مقایسه نتایج مشاهده شده می¬توان به مصرف کمتر منعقدکننده، نبود ضرورت تغییرات زیاد در ph پساب، تولید لخته¬های چگال¬تر و عدم تغییر در رنگ پساب، به عنوان مزایای کیتوسان نسبت به پلی¬آلومینیوم کلراید و فریک کلراید اشاره کرد. بر اساس این پژوهش، کیتوسان در بهبود کیفیت پساب برکه¬های تثبیت فاضلاب برای مصرف مجدد و یا تخلیه به آب¬های پذیرنده عملکرد مطلوبی دارد.

اساتید راهنما و مشاور

امیر تائبی هرندی

اسناد مشابه