بررسی و توده ای شدن آموزش عالی در ایران با استفاده از مدل (swot)
چکیده
با توجه به اهمیت نظام آموزش عالی در کشور و همچنین تقاضاهایی که از طرف افراد جهت دسترسی به مدرک نظام آموزش عالی وجود دارد، سیاستمداران و برنامه ریزان نظام آموزش عالی اقدام به گسترش آموزش عالی تحت عنوان توده ای شدن آموزش عالی نمودند؛ اما مسئله اساسی این است که چقدر این طرح در کشور ما موفق بوده است؟آیا نظام آموزش عالی در شرایط کنونی می تواند این طرح را بدون سیاستگذاری های مناسب همچنان ادامه دهد؟قوت ها ؛ ضعف ها؛فرصت ها و تهدیدهای این طرح چه هستند؟ لذا این تحقیق با هدف " بررسی و تحلیل توده ای شدن آموزش عالی در ایران با استفاده از مدل(swot )" انجام شده است.. بدین منظور از روش تحقیق ترکیبی(کمی و کیفی) استفاده شده وسعی شده تا با توجه به ادبیات معاصر در خصوص توده ای شدن آموزش عالی مبتنی بر مشاهدات کارشناسانه، بررسی اسناد و منابع موجود، و نیز از گزارش های مستند و بیانات سیاستگذاران و برنامه ریزان در راس نظام آموزش عالی به بررسی قوت ها و ضعف ها وفرصت ها و تهدیدات محیطی آموزش عالی ایران برای توده ای شدن پرداخته شود در این راستا ،روسای دانشگاه ها، معاونان دانشگاه، روسای دانشکده های(دانشگاه مازندران بابلسر،دانشگاه نوشیروانی بابل،دانشگاه آزاد آیت الله آملی،دانشگاه غیرانتفاعی شمال،دانشگاه پیام نور ساری)به عنوان جامعه آماری انتخاب شدو به منظور شناسایی استراتژی مناسب برای توده ای شدن آموزش عالی از چارچوب جامع تدوین استراتژی swot استفاده شده است.در نهایت در مرحله تصمیم گیری با استفاده از ماتریس برنامه ریزی راهبردی ( qspm )،میزان جذابیت راهبردهای تعیین شده مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد که نظام آموزش عالی کشور در حال حاضر با وجود بیشترین تعداد ضعف و تهدید و کمترین مقدار فرصت و قوت می بایست از استراتژی تدافعی استفاده کند و برنامه های خود را با کمک این ابزار به پیش ببرد. همچنین برای اجرای مناسب تود ه ای آموزش عالی، استراتژی هایی همچون فراهم سازی شرایط متناسب باتوانمندی های دانشگاه ها در ایجاد درآمد برای دانشگاه ها در جهت حل مشکلات پیش روی نظام آموزش عالی توده ای شده؛ افزایش قدرت اعمال مدیران لایق و توانمند دانشگاهی در جهت جلوگیری از برنامه های سلیقه ای نهادهای دیگر؛ اجرای برنامه های مشارکتی از سوی اعضای هیئت علمی دانشجویان نخبه و چهره های علمی در جهت بالا رفتن کیفیت برنامه های اجرایی؛بهبود شرایط ورود دانشجویان به رشته های کم توجه از نظر دانشجویان که مورد نیاز جامعه است، نیز پیشنهاد شد.