ارزیابی اقتصادی تعاونیهای جنگل نشین (حوزه اداره کل منابع طبیعی ساری)
چکیده
اهمیت جنگلها به عنوان منابع طبیعی تجدید شونده و تاثیر عمیقی که بر ابعاد اقتصادی اجتماعی و زیست محیطی جامعه انسانی دارند ایجاب می کند که شیوه مدیریت آن موضوعی مهم تلقی گردد. در کشور ما بعد از ملی شدن جنگلها می توان گفت که مدیریت جنگل مستقیما به عهده دولت و بخش اندکی نیز در اختیار شرکت های دولتی نکاچوب ، فرم،اسالم بوده و سهم بخش خصوصی نیز چندان قابل توجه نبوده است . بخش دولت به علت گستردگی جنگلها، انعطاف ناپذیر بودن تشکیلات دولتی، برخوردار نبودن از مکاری و احساس مسئولیت جنگل نشینان و روستائیان حومه جنگل، حتی شیوع نگرشهای منفی بین کارشناسان و دست اندرکاران جنگل نسبت به بهره برداری بهینه در اهداف خود یعنی اصلاح و احیا حفاظت و حمایت و بهره برداری صحیح ناموفق به نظر می رسید. بعد از انقلاب اسلامی اولا رواج تفکر واگذاری امور به مردم در بین دولتمردان و ثانیا حمایت از تعاونیهای مردمی سازمان جنگلها را بر آن داشت که از طریق زمینه سازی تشکیل تعاونیهای جنگلداری بخش خصوصی را در مدیریت جنگل فعال کند به دنبال همین رویکرد (استراتژی) در دهه گذشته تعاونیهای مختلفی در مناطق شمال ایران تحت عنوان شرکت تعاونیهای جنگل نشینان تشکیل گردید این تعاونیهای عرصه های جنگلی را برای دراز مدت از دولت اجاره کرده و بر اساس طرحهایی که به تصویب شورای عالی جنگل و مرتع رسیده است و در آن وظایف دولت و تعاونیها در طول دوره بهره برداری دقبقا مشخص شده است به مدیریت جنگل می پردازند. محقق با روش تحقیق اسنادی تطبیقی به بررسی پیرامون عملکرد 5 شرکت تعاونی جنگل نشین استان مازندران منطقه ساری پرداخته و عملکرد تعاونیها را با طرحهای مصوب و تعهدات مندرج در آن مقایسه می کند و این فرضیه را اثبات می کند که تعاونیهای جنگل نشین در امر حفاظت و حمایت و بهره برداری و اصلاح احیا موفق بوده اند.
