بکارگیری رهیافت تجدید حیات شهری با تاکید بر مشارکت در توسعه بافتهای فرسوده(ده ونک)
چکیده
بافت های فرسوده، به طور عمده بخش هایی از شهر هستند که از چرخه تکاملی حیات آن جدا گشته و به شکل کانون مشکلات و نارسایی درآمده اند. از آنجا که نیروهای متحول ساز درون این بافت، قدرت و سرعت لازم برای همگام کردن خود با سایر بخش های شهر را دارا نبوده، لذا حرکتی واپس گرا را در پیش گرفته و روز به روز از گردونه توسعه پویای شهر دور می گردند. طی سال های گذشته در جهت مقابله با پدیده فرسودگی، نهادها و سازمان های مسئول کنترل و هدایت توسعه شهر، در قالب تهیه طرح ها و پروژه های موضعی و موضوعی اقدام به انجام فعالیت هایی در بخش بافت های فرسوده نموده اند، لیکن بخش عمده ای از اینگونه اقدامات، تاکنون موفق به حصول نتایج کامل و مطلوبی نگردیده است. امروزه به اثبات رسیده است که حضور مردم در تمامی طول پروژه، امری انکارناپذیر و موثر در پیشبرد اهداف و تحقق پذیری آن می باشد (اوست،1384: 97). لذا این پژوهش با تبیین اهمیت موضوع مشارکت در امر تجدید حیات شهری در بافت های فرسوده، سعی در عملیاتی نمودن آن و معرفی فرایندهای کار مشارکتی داشته و در این جهت به معرفی یک نمونه موردی در محله ده ونک تهران خواهد پرداخت.