بررسی ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی و اثر بخشی عملکرد مدیریت در بین مدیران آموزشی ( مورد مطالعه دانشگاههای شهرستان شاهرود)
چکیده
وجود مدیران اثربخش در هر سازمان منجر به بهبود عملکرد آن و تحقق اهداف فردی و سازمانی میشود. ویژگی های شخصیتی کارکنان از جمله عواملی هستند که می توانند بر اثربخشی انها تاثیر گذار باشد بطوریکه هرچه ویژگیهای شخصیتی و شرایط فکری و روحی مدیران و مدرسان با نیازمندیهای شغل آنان سازگارتر باشد، عملکرد فردی و در نهایت عملکرد سازمانی به حدود بهینه و حتی بالاتر می رسد. از اینرو هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین ویژگیهای شخصیتی مدیران آموزشی با اثربخشی آنان بود. جامعه آماری این تحقیق اعضای هیئت علمی و مدیران آموزشی دانشگاههای شهرستان شاهرود شاهرود بود که تعداد 120 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. به منظور جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه اثربخشی مدیران (مقیمی و رمضان، 1389) و پرسشنامه ویژگیهای شخصیتیneo استفاده شد. آزمون فرضیات با استفاده ضریب همبستگی پیرسون و کندال تاو b و همچنین از روش رگرسیون توسط نرم افزار spss انجام شد. بررسی نتایج آزمون فرضیات تحقیق نشان برونگرایی، وظیفهشناسی و توافق پذیری رابطه مثبت و معنی داری و رواننژندی رابطه منفی و معنی با اثربخشی مدیران و اعضای هیئت علمی دانشگاههای شاهرود داشتند در حالیکه تجربهپذیری همبستگی معنیداری نداشت. همچنین بررسی مدل رگرسیونی تحقیق نشان داد ویژگیهای شخصیتی حدود 18 درصد از کل تغییرات اثربخشی مدیران را تبیین کرد که مولفههای روان نژندی و وظیفهشناسی بیشترین تاثیر را دارا بودند. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان بیان کرد رواننژندی در رفتار مدیران و اعضای هیئت علمی بیشترین تاثیر منفی را بر اثربخشیشان دارد لذا پیشنهاد میگردد مدیران پایداری هیجانات و غلبه بر استرس و اضطراب توجه بیشتری نمایند