به کارگیری الگوریتم رقابت استعماری به منظور بهینه سازی اسکان موقت در شرایط زلزله
چکیده
در این تحقیق به منظور تعیین مکان پناهگاه ها برای تخصیص بهینه جمعیت به پناهگاه ها، 12 مکان مناسب با استفاده از روش فرا رتبه ای promethee با داشتن 9 معیار شامل: فاصله از شبکه معابر، فاصله از مراکز خطر، تراکم جمعیت، بافت شهری، فاصله از بیمارستان، فاصله از مراکز پشتیبانی، ظرفیت هر مکان، پراکندگی و شعاع پوشش در نظر گرفته شده است؛ که وزن هر کدام از این معیارها با استفاده از ahp تعیین شده است. با استفاده از نمودار گرافیکی gaia به تجزیه و تحلیل معیارهای انتخاب شده و مکان های تعیین شده پرداخته شد که تأثیر معیارها روی همدیگر را تأیید کرد و صحت معیارهای انتخاب شده و مکان های انتخاب شده را نیز تأیید شده است. برای ارزیابی رتبه بندی انجام شده از روش تحلیل پوششی داده ها (dea) استفاده شده است که نتایج به دست آمده صحت رتبه بندی انجام شده را تأیید می کند. در مرحله بعد برای تعیین مسیر بهینه از بلوک های ساختمانی تا پناهگاه بهینه از الگوریتم dijkstra استفاده شد. در این تحقیق، برای بررسی مسئله تخصیص بلوک های جمعیتی به پناهگاه بهینه، از الگوریتم بهینه سازی رقابت استعماری (ica) که به جستجوی کل فضای مسئله می پردازد، استفاده شده است. برای این کار جمعیت موجود در هر بلوک به عنوان تقاضاهای هر بلوک در نظر گرفته شده است. بر این اساس، 92% از جمعیت موجود به پناهگاه هایی بافاصله کمتر از 600 متری دسترسی دارند. این بدین معنی است که زمان تخلیه از بلوک ساختمانی به پناهگاه کمتر از 8 دقیقه است. میانگین طول مسیر از یک بلوک (به عنوان مثال یک مجتمع مسکونی) تا پناهگاه بهینه تقریباً 273 متر بوده است. بیش ترین ریسک مسیر و ریسک پناهگاه به ترتیب 239 و 121 بوده است. همچنین حداکثر زمان تخلیه از پناهگاه به بیمارستان نیز 17 دقیقه بوده است، یعنی پناهگاه های انتخاب شده دسترسی خوبی دارند. در نهایت الگوریتم رقابت استعماری (ica) با الگوریتم اجتماع ذرات (pso) مقایسه شده است که برای مقدار بهینه تابع هدف pso برابر با در تعداد تکرار 101 و تعداد بررسی پاسخ (nfe) 5300 به دست آمده و برای مقدار بهینه تابع هدف ica برابر با در تکرار 32 و تعداد بررسی پاسخ (nfe) 1062 به دست آمده است. از آزمون تکرار برای هر دو الگوریتم مشخص شد که الگوریتم رقابت استعماری دارای ثبات و پایداری بهتری نسبت به الگوریتم اجتماع ذرات است؛ و از سرعت همگرایی بالایی نیز بهره می برد که این را در محیط های بزرگ تر به وضوح نشان داده است