پایان‌نامه

افزایش آگاهی زبان آموزان ایرانی نسبت به کاربرد نشانگرهای کلامی در بیان شفاهی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

در این پژوهش، میزان آگاهی زبان¬آموزان نسبت به کاربرد نشانگرهای کلامی بررسی شده است، تا بتوان بر پای? آن به میزان تاثیر فنون و شیوه¬های افزایش آگاهی در جهت بهبود بیان شفاهی آنها دست یافت. جامع? آماری شامل 47 نفر دانشجوی زبان و ادبیات انگلیسی است که در دانشگاه یزد در کلاس «بیان شفاهی داستان کوتاه» شرکت نموده¬اند. چهار بیان شفاهیِ هر دانشجو ضبط و سپس فراوانیِ نشانگرهای به کار برده شده در هر ارائ? شفاهی براساس طبقه¬بندی فریزر (1999) بررسی شد. چهار گروه نشانگر کلامی که در این طبقه¬بندی بررسی می¬شوند، عبارتند از: نشانگرهای تضادی، نشانگرهای تفضیلی، نشانگرهای استنتاجی و نشانگرهایی که برای تغییر موضوع سخن به کار گرفته می¬شوند. نتایج آزمون anova نشان داد که تفاوت معناداری میان کاربرد نشانگرهای کلامی بین چهار ارائ? شفاهی دانشجویان وجود دارد. دانشجویان، در ارائه¬های دوم، سوم و چهارم خود، تعداد بیشتری از انواع مختلف نشانگرها را در مقایسه با ارائ? اول به کار برده¬اند. از طرفی نشانگرهای تفضیلی و نشانگرهای تغییر موضوعیبه ترتیب، بیشترین و کمترین فراوانی را داشته¬اند. همچنین نتایج آزمون تی مستقل (t-test) نشان داد که دو گروه جنسیتی از نظر کاربرد نشانگرهای تفضیلی و استنتاجی به طور معناداری باهم متفاوت هستند. یافته های تحقیق نشان از آن دارد که بهتر است مدرسان زبان، توانایی تخصصی خود را در زمینه مهارت¬های زبانی افزایش دهند تا بتوانند راهنمایی¬های لازم را در مواردی مانند کاربرد نشانگرها در اختیار زبان-آموزان قرار دهند. همچنین لازم است که طراحان مواد درسی، فعالیت¬های درسی را طوری طراحی کنند که آگاهی زبان¬آموزان را نسبت به کاربرد نشانگرهای کلامی ارتقا دهند

اساتید راهنما و مشاور

گلنار مزدایسنا، علی اکبر جباری

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه