تاثیر نیکل بر ساختار و خواص سایشی چدن نشکن آستمپر شده (adi) با انجماد هیپویوتکتیک
چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی سینتیک استحاله آستمپرینگ و مقاومت سایشی چدن نشکن آستمپر شده با انجماد هیپویوتکتیک و تاثیر نیکل بر آن می باشد. به این منظور آلیاژهایی با کربن معادل 3/2 درصد و مقادیر 0، 0/5، 1، 1/5 و 2 درصد نیکل تهیه شده و نمونه های مناسبی آماده شدند. کلیه نمونه ها ابتدا در دمای 940c آستنیته شده و سپس تحت عملیات آستکپرینگ در دماهای 250c، 300c و 350c و زمانهای 5، 30، 60 و 160 قرار گرفتند. پس از عملیات حرارتی کلیه نمونه ها سختی سنجی شده و تحت عملیات سایش به روش pin on ring قرار گرفتند. به منظور بررسی سینتیک استحاله و ساختار، نمونه ها توسط میکروسکوپ نوری، تفرق اشعه x و آنالیز تصویری مورد مطالعه قرار گرفتند. همچنین جهت بررسی سطوح فرسایش یافته از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده شد. نتایج حاصل نشان می دهد که سختی و مقاومت سایشی ارتباط مستقیم داشته و بالاترین سختی و مقاومت سایشی مربوط به درجه حرارت 250c و زمانهای کوتاه آستمپر می باشد. در کلیه دماها و در زمانهای بالاتر از 30 دقیقه آستمپر، تفزایش نیکل باعث افزایش مقاومت سایشی می شود و در زمانهای کوتاه آستمپر آلیاژ حاوی 1 درصد نیکل که در دمای 250c آستمپر شده بالاترین سختی (58 hrc) و مقاومت سایشی را دارد. همچنین نیکل باعث افزایش انرژی ضربه ای می شود. نتایج حاصل نشان می دهد که بهترین خواص سایشی برای ساختاری است که فریت بینایتی کره های گرافیت را احاطه کرده و مارتنزیت به میزان حداکثر بصورت یکنواخت در زمینه توزیع شده باشد.
