بررسی نی نوازی در دوره قاجار؛ عنوان بخش عملی: نوازندگی ساز نی در دستگاه شور و آواز کرد بیات
چکیده
این پایان‌نامه به «بررسی وضعیت موسیقی و نینوازی در دوره قاجار» میپردازد. موضوع این رساله در بین سالهای (1345-1210ق) عمدتاً دربار تهران واصفهان را دربرمیگیرد. در این رساله باتوجه به بررسیهایی که صورت گرفت نشان میدهد ساز نی یکی از متداولترین سازهای موسیقی کلاسیک ایرانی است و نوازندگان این ساز به صورت تکنوازی و گاهی به صورت همنوازی فعالیت میکردند و نوازندگان تحت حمایت دربار بودهاند. اکثر این نوازندگان اصفهانی بوده و شیوه نوازندگی آنان تحت تأثیر مکتب اصفهان است. از تصاویر و صفحات ضبط شده مشخص گردید که از نی کوتاه بیشتر استفاده میشده و نی بین دو دندان جلویی قرار میگرفته، نوازندگان در این دوره در معرفی و شناخت این ساز و ورود به دربار نقش بسزایی داشتهاند.