آسیب شناسی مکان یابی شهرک های صنعتی و ارایه الگوی مناسب (مطالعه موردی شهرستان اصفهان)
چکیده
پیدایش فرصت های نوین توسعه محلی و منطقه ای، عمدتاً درگرو توسعه صنعتی است. یکی از زمینه ها و ابعاد مهم این گونه از توسعه، احداث شهرک های صنعتی در مجاورت سکونتگاه های انسانی است. از جمله عواملی که در میزان دستیابی شهرک های صنعتی به اهداف توسعه منطقه ای تأثیر مستقیم دارد، مقوله مکان یابی احداث این شهرک ها است. مکان یابی نامناسب، مواردی همچون افزایش هزینه های حمل و نقل و جابجایی و در پی آن، افزایش هزینه تولید و نیروی کار را برای واحدهای صنعتی مستقر در شهرک های صنعتی به دنبال دارد. هدف از پژوهش حاضر آسیب¬شناسی شهرک های صنعتی اصفهان می¬باشد،بعد از دسته بندی و رتبه بندی شهرک¬ها به آسیب¬شناسی پرداخته شده است و از این طریق الگوی مناسب برای مکان¬یابی شهرک¬ها ارایه گردیده است. در این پژوهش، که دارای روش تحقیق توصیفی –تحلیلی است سعی گردیده پس از بررسی ادبیات موضوع مشکلات 12 شهرک صنعتی از نظر مکان یابی تجزیه و تحلیل قرار گیرد که برای این منظور مشکلات این قبیل شهرک ها به عنوان معیارها و زیر معیارهایی در نظر گرفته شده و از طریق پرسشنامه و نظرات کارشناسی و ، با استفاده از مدل تحلیل شبکه ای (anp) هر شهرک از این منظر مورد رتبه بندی قرار گرفته است. با توجه به اینکه در الگوهای به کار رفته پیشین در مکان یابی شهرک های صنعتی شهرستان اصفهان، معیارهای تعیین کننده¬ای از جمله الزامات تولید، دسترسی های منطقی، پتانسیل رشد منطقه، زیرساخت های صنعتی منطقه مورد غفلت واقع شده است. در این پژوهش سعی شده است که با لحاظ موارد فوق در مکان یابی الگوی مناسب ارایه گردد ، نتایج پژوهش نشان می دهد سه شهرک جی، سگزی و محمدآباد مرغ، به لحاظ مکان یابی و موقعیت استقرار و همچنین تأثیر در توسعه و رونق اقتصادی سکونتگا های پیرامون، در رتبه های اول قرار دارند و سه شهرک سپید دشت، ورزنه و اژیه در رتبه های آخر قرار می¬گیرند. آسیب¬¬شناسی مکان¬یابی شهرک¬ها نشان می-دهدشهرک ¬هایی که در رتبه¬های آخر مکان¬یابی قرار دارند دارای موقعیت جغرافیایی مناسبی نیستند و در الگویی که براساس آن مکان یابی این شهرک ها صورت گرفته خیلی از زیرمعیارهای تاثیرگذار بر مکان یابی را نادیده گرفته شده است.