ارزیابی استحکام باند میکروتنسایل در کامپوزیت رزین ها با روش های قرارگیری متفاوت
چکیده
عنوان: ارزیابی استحکام باند میکروتنسایل در کامپوزیت رزین ها با روش های قرارگیری متفاوت. هدف: این بررسی لابراتواری به ارزیابی استحکام باند میکروتنسایل یک کامپوزیت رزین بر پایه متاکریلات در مقایسه با یک کامپوزیت رزین دارای پایه سایلوران در حفرات کلاس i با استفاده از تکنیک های مختلف قراردهی می پردازد. مواد و روش ها: حفرات کلاس i با ابعاد (4 میلیمتر طول، 4 میلیمتر عرض، 2 میلیمتر عمق) در دندان های کشیده شده سالم انسانی ایجاد شدند. سپس نمونه ها یه ظور تصادفی در 6 گروه قرار گرفتند. سه گروه اول توسط کامپوزیت filtek p90 و هر گروه با استفاده از یکی از سه روش مختلف پر کردن حفره bulk (توده ای)، incremental (لایه ای) و snow-plow پر شدند. سه گروه باقی مانده نیز توسط از کامپوزیت clearfil ap-x و با استفاده از روش های مشابه پر شدند. نمونه ها پس از نگهداری به مدت 24 ساعت در آب با دمای 37 درجه سانتی گراد، تحت 1000 سیکل ترموسایکل قرار گرفتند. سپس به منظور اجرای تست استحکام باند میکروتنسایل، نمونه هایی به شکل میله (stick) با سطح مقطع حدودی 8/0 میلیمترمربع از کامپوزیت متصل به عاج کف پالپی حفره تهیه شد. در نهایت آنالیز آماری مورد استفاده با استفاده از تست های anova و tukey وt-test انجام گردید. یافته ها: تفاوت آشکاری در نتایج حاصل برای دو گروه کامپوزیتی مشاهده شد (p 0.05). نتیجه گیری: کامپوزیت های رزینی دارای پایه سایلوران در مقایسه با کامپوزیت های دارای پایه متاکریلات دارای استحکام باند میکروتنسایل بالاتری هستند. همچچنین روش های پرکردن لایه دار (incremental و snow-plow) در مقایسه با تکنیک bulk نیز از استحکام باند بالاتری برخوردارند