بلاغت اسلوب ندا در آیات قرآن کریم
چکیده
«ندا» به معنای عام از قدیمی ترین عناصر زبان انسانی از نظر نشأت گرفتن وکاربرد می باشد. اسلوب ندا یکی از اسالیب کلام و روشی برای ایجاد پیوند و نزدیکی و تفاهم بین متکلِّم و مخاطَب است. چرا قرآن کریم برای رساندن پیامش به جهانیان و تببین شریعت و احکامش در بسیاری از آیات، این اسلوب را بکار برده است؟ درک صحیح اهداف و معانی و مفاهیم آیات ندا مستلزم شناخت این اسلوب در قرآن است. پژوهش حاضر به بررسی«بلاغت اسلوب ندا درآیات قرآن» به تفکیک نوع منادا در کلّ آیات ندا و به شیوه ی کتابخانه ای با گردآوری مطالب و استناد به قرآن و منابع صرفی، نحوی و بلاغی و به روش توصیفی-تحلیلی، پرداخته است. از نتایج به دست آمده در این رساله می توان به کثرت آیات ندا، استعمال حرف «یا» در نداهای قرآن، تنوع اقسام منادا و اهداف و اغراض بلاغی مختلف در نداهای قرآن و اهمیت این اسلوب اشاره کرد.