ارزیابی عملکرد بانکهای خصوصی پذیرفته شده در بورس با روش کارت امتیازی متوازن (bsc)و تحلیل پوششی داده ها (dea)
چکیده
امروزه اصلی ترین مساله سرمایه گذاران در بورس اوراق بهادار، انتخاب اوراق بهادار مناسب برای سرمایه گذاری و تشکیل سبد بهینه سهام است. وبه این منظور دامنه وسیعی از روشها و مدلهای انتخاب سهام چون تکنیکال، فاندمنتال و تئوری مدرن پرتفوی و غیره وجود دارد. در اغلب مدلهای پیشنهادی برای مدیریت پرتفوی، با در نظر گرفتن مفروضاتی مدل ساده شده ای از جهان، جایگزین جهان واقعی می گردد. بدون شک در محیط رقابتی و رو به رشد سازمان ها، بررسی میزان حصول به اهداف توسط سازمان ها امری بسیار مهم تلقی می شود. اینکه سازمان ها بتوانند از نتایج و برون داد های خود به درستی آگاهی یابند و نیل به اهداف را از طریق مطالعه این نتایج بررسی نموده و میزان احتمالی انحراف از اهداف را شناسایی و برای بازگشت به مسیر اصلی و یا انجام اصلاحات مورد نیاز برنامه ریزی نمایند. یکی از معیارهای مورد بررسی توسط سازمان ها عملکرد آن هاست. بررسی عملکرد سازمان ها می تواند معیار مناسبی جهت ارزیابی درستی استفاده از منابع در دسترس سازمان ها باشد. روش امتیازی متوازن به عنوان چارچوب جامع ارزیابی عملکرد و پیشبرد استراتژی، مطرح بوده که به ایجاد توازن بین اهداف کوتاه مدت و بلند مدت، سنجه های مالی و غیر مالی، عملکرد داخلی و خارجی، ذینفعان درونی و بیرونی، شاخص های عملکرد،منجر می شود. در این تحقیق به منظور ارزیابی عملکرد بانک های خصوصی پذیرفته شده در بورس از روش تحلیل پوششی داده ها (dea) و کارت امتیاز متوازن استفاده خواهد شد. ابتدا با استفاده از کارت امتیاز امتوازن معیارهای چهارگانه و زیر معیارهای آنها مشخص می گردد و سپس با استفاده از dea بانک ها را رتبه بندی می نماییم. هدف از این تحقیق ارائه ی چارچوب یا به عبارت بهتر مدلی در جهت ارزیابی عملکرد بانک های خصوصی برای سرمایه گذاران در صنعت بانکداری می باشد که به عنوان یک سیستم تصمیم یار (dss) بتواند سرمایه گذاران را برای انتخاب بهینه پورتفوی راهنمایی کند. مدل تحقیق استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها (bcr) می باشد. فرضیات یا سوالات تحقیق عبارتند از : الف: چه شاخصهایی در ارزیابی عملکرد بانک های خصوصی در سبد سهام تاثیر گذار می باشند؟ ب: رتبه هر کدام بانک های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار چگونه است؟ پژوهش حاضر از نظر نوع داده کمی است، از نظر نتیجه کاربردی و از لحاظ هدف توصیفی و اکتشافی می باشد. با توجه به این که در این تحقیق، عملکرد گذشته شرکت ها مورد بررسی قرار می گیرد یا به عبارتی بهتر از اطلاعات تاریخی شرکت ها استفاده می گردد، بنابراین تحقیق از لحاظ طرح تحقیق، پس رویدادی محسوب می شود. ابزار گرد آوری داده ها ا استفاده از نشریات علمی، کتب و سایت های معتبر، افراد خبره، اساتید دانشگاه، کارگزاران بورس، صورتهای مالی بورس، روابط عمومی بورس اوراق بهادار و مشتریان و کارکنان بانکهای خصوصی می باشند. نتایج بدست آمده از تحقیق نشان می دهد ابتدا برای بانکهای خصوصی بیت سال 83 تا 92 ارزیابی عملکرد صورت گرفته و سالهای کارا و ناکارا مشخص شده بانکها رتبه بندی می شوند و ارائه پیشنهاد برای بهبود کارایی می گردد. چون در این تحقیق مدل ورودی محور بوده است تلاش بر این بودکه بدانیم بانک ها چگونه می توانند با منابع کمتری به همان میزان خروجی برسد. در واقع نتیجه این تحقیق بر ضرورت برنامه ریزی بهتر در استفاده از منابع و جلوگیری از هدردادن آن دلالت دارد. میانگین کل کارایی بانک ها از سال 91 تا 92 ، 888/0 است که عدد قابل قبولی به نظر می رسد.ولی با این وجود می توان گفت که بانک ها طی این سال برای رسیدن به این مقدار خروجی دارای 2/11 درصد منابع اضافه بود که می توانست در صورت کاهش 2/11 درصدی ورودیها با برنامه ریزی بهتر و جامعتر به همین مقدار خروجی برسد. میانگین کارایی شاخص مالی نسبت به دیگر ورودیها بیشتر است. این بدان دلیل است که هزینه بسیار بالاست و بانک ها با توجه به این موضوع به دنبال حداکثر استفاده از آن هستند.