بررسی رادیوگرافیک انسیزیو فورامن در نواحی بی دندانی قدام ماگزیلا توسط تکنیک cbct و ارزیابی ارتباط آن با مکان جایگذاری ایمپلنت های دندان های انسیزیو
چکیده
مقدمه و هدف: با توجه به افزایش روزافزون جایگزینی دندان های از دست رفته به وسیله ایمپلنت های دندانی و موفقیت و محبوبیت این شیوه ی درمان، توجه بیشتری به درمان ایمپلنت معطوف گشته است. از طرف دیگر، قرار دادن ایمپلنت در ناحیه قدام فک بالا با محدودیت هایی از نظر آناتومیک و زیبایی روبروست. یکی از ساختار های محدود کننده در این ناحیه، فورامن اینسایزیو می باشد. هدف این مطالعه بررسی ابعاد و ویژگی های آناتومیک فورامن اینسایزیو به وسیله توموگرافی کامپیوتری با اشعه ی مخروطی (cbct) و ارتباط آن با جایگذاری ایمپلنت دندان های پیشین است. مواد و روش ها: دراین مطاله که از نوع بررسی بیماران است، تعداد 100 کلیشه cbct از بیمارانی که در قدام ماگزیلا بی دندان بودند، به صورت تصادفی انتخاب شدند. تصاویر cbct به وسیله ی یک دستگاه توموگرافی سه بعدی با voxel size 0.1 میلیمتر تهیه شدند. پارامتر های دستگاه روی 8 میلی آمپر و 80kv و زمان اکسپوژر 12 ثانیه تنظیم شدند. برای همه ی این تصاویر میدان دید (fov) محدود شده ای به اندازه ی 5x4 سانتی متر انتخاب گردید. برش هایی در تصاویر cbct انتخاب گردید تا کانال و فورامن اینسایزیو در یک موقعیت عمودی در نماهای کورونالی و ساژیتالی دیده شود. متغیر های مختلفی برای ارزیابی فورامن اینسایزیو و ساختارهای مجاور آن ازجمله طول کانال اینسایزیو، قطر صفحه ی استخوانی باکال اندازه گیری شد. یافته ها: جمعیت مورد مطالعه شامل 64 زن و 34 مرد است که برای هرکدام 9 متغیر بررسی شد. میانگین طول کانال اینسایزیو 201/2±905/7، عرض فورامن اینسایزیو 922/0±094/3 و قطر فورامن اینسایزیو 828/0±818/2 میلی متر اندازه گیری شد. همچنین، میانگین حجم و طول کانال در مردان بیشتر است که این اختلاف تنها در مورد طول کانال معنادار بود (به ترتیب p=0.239، p=0.014، p<0.001). از سوی دیگر میانگین قطر فورامن اینسایزیو، عرض فورامن استنسن و فاصله فورامن تا کرست در زنان بیشتر از مردان بود، که تنها در مورد فاصله فورامن تا کرست اختلاف معناداری مشخص گردید (به ترتیب p=0.634، p=0.225 و p=0.001). نتیجه گیری: در 76 % بیماران بی دندان، عرض فورامن اینسایزیو (اندازه گیری شده در مقطع کورونال)، و در 58 % آنها قطر فورامن (اندازه گیری شده در مقطع ساژیتال)، بیش از 2.5 میلیمتر می باشد که در این صورت جایگذاری ایمپلنت های دندانی در نواحی سانترال، مشکلاتی از نظر پروتزی و زیبایی برای بیمار به دنبال خواهد داشت. در چنین مواردی پیشنهاد می شوددر صورت امکان، روشی غیر از قرار دادن ایمپلنت در مجاورت فورامن اینسایزیو به کار گرفته شود