نقش تخیل در معرفت شناسی اخلاقی با تأکید بر آراء آیریس مرداک
چکیده
چکیده این پایان نامه، نقش تخیل در معرفت شناسی اخلاقی را بررسی می کند و در این رابطه بر آراء آیریس مرداک بیش از بقیه تکیه دارد. اختلاف فیلسوفان درباره راه شناخت گزاره های اخلاقی، دیدگاه های مختلفی را شکل داده است. احساس گرایان، عقل گرایان، شهودگرایان و ... روش های مختلفی را برای شناخت گزاره های اخلاقی مطرح کرده اند. برخی از فیلسوفان اخلاق، تخیل را به عنوان راه رسیدن به گزاره های اخلاقی پذیرفته اند. از جمله دیدگاه ناظر آرمانی، دیدگاه قاعده طلایی، دیدگاه همدلی و دیدگاه مرداک که هرکدام به نوعی از قوه تخیل بهره می برند. مرداک برای تخیل ارزش ویژه ای قائل است و آن را در معرفت شناسی اخلاقی دخیل می داند. از منظر مرداک تخیل می تواند آدمی را در رسیدن به شناخت صحیح گزاره های اخلاقی کمک نماید. مرداک برای تبیین نقش تخیل در معرفت شناسی اخلاقی، از عناصری که وابسته به آن هست مدد می جوید. عناصری مانند خاص گرایی، حساسیت اخلاقی، همدلی و عشق و دوستی. به طوری که این عناصر می تواند توانایی برای تخیل ایجاد کند که آدمی را به معرفت واقعی برساند