پایان‌نامه

تولید و مشخصه یابی پوشش های زیرکونیایی چندلایه نانوساختار به روش شیمیایی

چکیده

زیرکونیا از مواد مهم مهندسی به شمار می رود و کاربردهای فراوانی در ساخت قطعات سرامیکی و پوشش ها دارد. روش های شیمیایی، روش هایی در دمای پایین و از نظر اقتصادی به صرفه هستند و قابلیت تولید ذرات در مقیاس نانو را دارند. مواد با ساختار fgm با تغییر تدریجی در ساختار باعث افزایش عمر و کارایی قطعات می شوند. در این پژوهش ابتدا با استفاده از روش سل - ژل زیرکونیای پایدار شده با ایتریا با کریستالیت های نانو ساخته شد. آنالیزهای xrd، dta و ftir انجام شد. آزمون ترشوندگی زیرلایه های آلومینایی و اینکونل و اندازه گیری ویسکوزیته روی سل ها انجام شد. سپس با ترکیب روش سل – ژل و پوشش دهی چرخشی پوشش های چند لایه زیرکونیایی با گرادیان در تخلخل ساخته شد. کنترل این گرادیان تخلخل با تغییر در تسبت eg/ca سل، استفاده از مقادیر متفاوت پلیمر peg و استفاده از وزن های مختلف مولکولی peg انجام شد. نمونه های ساخته شده با میکروسکوپ نوری، میکروسکوپ الکترونی sem و میکروسکوپ روبشی spm مورد بررسی قرار گرفت. همچنین تست چسبندگی، هدایت الکتریکی قرار گرفت. با استفاده از داده های حاصل از آزمایشات فوق، ضخامت پوشش، میزان تخلخل، توزیع تخلخل، زبری سطح، اثر ریزساختار بر هدایت الکتریکی و چسبندگی مورد بررسی قرار گرفت. قدرت هر روش در ایجاد fgm، ایجاد تخلخل در ساختار، ضخامت بیشتر، یکنواختی بیشتر تعیین شد و نشان داده شد اضافه کردن peg ضخامت پوشش در هر نویت پوشش دهی بیشتر شده و یکنواختی آن افزایش می یابد. همچین نشان داده شد با هر سه روش به کار گرفته شده گرادیان تخلخل در ضخامت پوشش به وجود می آید. اما میزان این اختلاف بین لایه به نسبت تغییر عامل تخلخل زا برای هر یک از آنها متفاوت است. این میزان برای تغییر وزن peg بیشترین مقدار است. همچنین نشان داده شده سل بدون peg بیشترین میزان تخلخل را ایجاد می کند.

اساتید راهنما و مشاور

سعید باغشاهی، محمد مسعود محبی، بابک رئیسی دهکردی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه