ارزیابی نقش گیاه نیشکر در ترسیب کربن (مطالعه موردی: کشت و صنعت نیشکر امیرکبیر)
چکیده
بر اساس گزارش های موجود بیشترین علت گرم شدن کره زمین و تغییرات اقلیمی ناشی از آن تأثیر گازهای گلخانه‌ای به خصوص دیاکسیدکربن می‌باشد. ترسیب کربن در خاک و زیست‌توده گیاهی به عنوان ساده‌ترین گزینه و از نظر اقتصادی عملی‌ترین راهکار ممکن برای کاهش غلظت دیاکسیدکربن اتمسفری است. گیاه نیشکر با دارا بودن چرخه فتوسنتزی چهار کربنه و تولید زیست توده فراوان از گیاهان زراعی اصلی استان خوزستان محسوب می شود. این مطالعه با هدف بررسی ترسیب کربن در گیاه نیشکر و خاک رویشگاه آن در پنج مرحله رشد گیاه پلنت، راتون1، راتون2، راتون3 و راتون4 در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در 3 تکرار در مزارع شرکت کشت و صنعت امیر کبیر اهواز در سال زراعی93-1392 انجام گردید. نمونهبرداری از زیست‌توده گیاه (برگ، ساقه و ریشه) و همچنین خاک در عمق 30-0 سانتیمتری انجام شد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که مقدار کل ترسیب کربن خاک و جذب دیاکسیدکربن هوا به ترتیب 3/1987 و 5/7293 کیلوگرم در هکتار می‌باشد. همچنین مقدار کل ترسیب کربن در گیاه نیشکر و دیاکسیدکربن جذب شده از هوا (برگ، ساقه و ریشه) به ترتیب 5/1948 و 7151 کیلوگرم در هکتارمیباشد. بیشترین مقدار ترسیب کربن و دیاکسیدکربن در برگ گیاه نیشکر و کمترین مقدار در ساقه گیاه نیشکر اندازهگیری شد. نتایج همبستگی نشان داد درصد رس، میزان پتاسیم و درصد سیلت خاک به ترتیب از مهم‌ترین اجزای تاثیرگذار بر ترسیب کربن خاک میباشند. با توجه به سطح زیر کشت گیاه نیشکر در شرکت امیر کبیر (8890 هکتار) و در نظر گرفتن 7151 کیلوگرم ترسیب دیاکسیدکربن در اندامهای گیاه نیشکر، می‌توان گفت این گیاه توانایی جذب میزان 63573 تن دیاکسیدکربن در سال از اتمسفر را دارا می‌باشد.