اصلاح نانوذرات مغناطیسی سیلیس دار با لیگاندهای چند دانه جهت پیش تغلیظ و استخراج یون های فلزی hg 2+ ،u+6++ قبل از اندازه گیری با دستگاه icp-oes
چکیده
روش جدیدی برای استخراج و تغلیظ یون های جیوه و اورانیوم در نمونه های طبیعی با استفاده از نانوذرات مغناطیسی اصلاح شده با لیگاند تری آزن و سالیسیل آلدهید، قبلا اندازه گیری آن ها با طیف سنجی نشر اتمی پلاسمای القایی طراحی و معرفی شده است. اساس کلی این فرایند جداسازی شامل وارد کردن چند میلی گرم از بستر جاذب ، این بستر که به شدت خاصیت مغناطیسی دارد، توسط میدان مغناطیسی خارجی از محلول جمع آوری می شود. سپس بستر با استفاده از یک شوینده مناسب شویش داده شده، دوباره با استفاده از میدان مغناطیسی جمع آوری و یون های تغلیظ شده توسط دستگاه نشر اتمی پلاسمای القایی اندازه گیری می شود. شرایط آزمایشگاهی شامل ph، غلظت، حجم نمونه، حجم شوینده و اثر یون های مزاحم بررسی و تثبیت می شود. تحت شرایط آزمایشگاهی ایده آل، حد تشخیص روش (lod) برای جیوه و اورانیوم، انحراف استاندارد نسبی (r.s.d) برای 5 نمونه جیوه و برای 8 نمونه اورانیوم محاسبه شده است. ظرفیت بستر جاذب در شرایط ایده آل آزمایشگاهی به ازای هر گرم از بستر جاذب و همچنین فاکتور تغلیظ این روش در این شرایط برای جیوه و اورانیوم محاسبه شد. بعد از بررسی تغلیظ و جداسازی محلول های مختلف جیوه و اورانیوم محدوده خطی این روش معرفی شده است. مهمترین مزیت های روش معرفی شده فاکتور تغلیظ بالا، سرعت بالای جداسازی، تهیه سریع و آسان جاذب، حد تشخیص کم و محدوده وسیع خطی نسبت به دیگر روشها است.