بررسی نقش و کارکرد شهرهای میانی در توسعه منطقه ای نمونه موردی شهر نجف آباد در استان اصفهان
چکیده
توسعه منطقه ای از طریق رشد ، تنوع کارکردی سکونتگاه ها و ایجاد قویترین ارتباط میان آنها به وقوع می پیوندد. برهمین اساس بررسی روابط و نقش کارکردی سکونتگاه ها ، به منظور رسیدن به الگوی مناسب سلسله مراتب سکونتگاهی الزامی است. از این رو با توجه به نقش بالقوه و بالفعل شهرهای میانی در توسعه منطقه ای و همچنین اختصاص سهم عمده ای از سکونتگاه های شهری به خود، توسعه اینگونه شهرها به عنوان یکی از راهکارهای دستیابی به شبکه متوازن سکونتگاهی مورد عنایت بیشتری قرار گرفته است. هدف از این تحقیق ، بررسی نقش و کارکرد شهر میانی نجف آباد در منطقه اصفهان است ، که با بهره گیری از روش تحلیل شبکه تدوین شده است.به منظور دستیابی به هدف مورد نظر به تعیین چهار نوع کارکرد ( آموزشی – فرهنگی ، بهداشتی- درمانی ، خدماتی – تجاری ، اداری- سیاسی ) با تهیه و تکمیل پرسشنامه پرداخته شده و سپس به منظور تحلیل هر یک از روابط ، از روش تحلیل شبکه استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که از طریق کاربرد روش تحلیل شبکه می توان با سرعت و سهولت بیشتری کارکرد و نقش سکونتگاه های انسانی را بازشناسی کرد. بر همین اساس رابطه کارکردی سکونتگاه های شهرستان نجف آباد بیشتر با شهر نجف آباد و روستاهای کهریزسنگ و گلدشت است. نتایج حاصل از بررسی ها بیان می کند شهر نجف آباد در سطح شهرستان در چهار زمینه آموزشی – فرهنگی ، بهداشتی- درمانی ، خدماتی – تجاری ، اداری- سیاسی می تواند ایفای نقش کند و در سطح منطقه اصفهان در دو زمینه «آموزشی و خدماتی » نقش موثرتری دارد. همچنین از لحاظ روابط مطالعه شده به استثنای شهر نجف آباد، به دلیل بعد مسافت ، سایر سکونتگاهها تنها با سکونتگاه های دهستانی که در آن واقع شده اند، در ارتباط میباشند.