بررسی تاثیر پارامترهای جوشکاری بر ریزساختار و خواص مکانیکی جوش آلیاژ ti-6al-4v
چکیده
با توجه به رابطه نزدیک کیفیت جوش و میزان حرارت ورودی، در این تحقیق تاثیر فلز پر کننده و شدت جریان بر ریزساختار و خواص مکانیکی جوش آلیاژ ti-6al-4v مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور ورقهایی از آلیاژ مذکور به ضخامت 3 میلیمتر توسط فرآیند جوشکاری قوسی با الکترود تنگستن به صورت نیمه اتومات جوشکاری شدند. بعد از آماده سازی و تمیزکاری سطوح اتصال، عملیات جوشکاری در شدت جریان های مختلف (65،75،85،90 آمپر) و سرعت 3میلیمتر بر ثانیه به صورت لب به لب در یک پاس و با فلزپرکنندههای متفاوت و بدون فلزپرکننده انجام شد. استحکام کششی و سختی اتصال های جوشکاری شده اندازهگیری و سپس ریزساختار جوش، منطقه متاثر از حرارت و فلز پایه توسط میکروسکپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بازرسیهای چشمی نشان داد که بهترین اتصالها با شدت جریان 85 آمپر حاصل میشود. بر طبق نتایج بدست آمده از آزمایش های کشش، سختی و همچنین مشاهدات میکروسکوپی، تغییر در ریزساختار و در نتیجه خواص مکانیکی در اثر تغییر فلزپرکننده به وجود آمد. ریزساختار فلز جوش متشکل از دانههای درشت فاز بتای اولیه و آلفای سوزنی درشت در مرزدانه های بتای اولیه و مارتنزیت، بود. ریزساختار منطقه متاثر از حرارت شامل مخلوط دانههای درشت فاز بتای اولیه و آلفای ویدمن اشتاتن وآلفای دندانه دار در مرزدانه های بتای اولیه و مارتنزیت بود. با تغییر جنس فلز پرکننده، فلز جوش دارای مقادیر متفاوتی از عناصر را دارا بود که در نتیجه آن تغییرات در مقادیر فازها در فلز جوش و همچنین، تفاوت در استحکام کششی ، استحکام تسلیم و سختی مقاطع مشاهده شد.